არქიტექტურის სახეობა, რომელიც იყენებს ბუნებრივ სამშენებლო მასალას (მცენარეულობა, წყალი, ქვები, მიწა, ადგილმდებარეობის ტოპოგრაფიის თავისებურებები და ასე.შემდეგ.). ითვალისწინებს ბუნებრივი გარემოს გამოყენებას ადამიანის საჭიროებებისათვის, მასში მინიმალური ჩარევით. მისი ერთ - ერთი განხრაა საბაღო - საპარკო ხელოვნება.
Source: გუნია, გარი. ეკოლოგიის საფუძვლების ტერმინების განმარტებითი გლოსარიუმი: დედამიწისა და გარემოს შემსწავლელ მეცნიერებათა დარგში = Explanatgory Glossary of Terms on Basics of Ecology: In the field of sciences about Earth and Ennvironment: [სახელმძღვანელო] / გარი გუნია; რედაქტორი თენგიზ ცინცაძე; საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტი. თბილისი, 2024.
to main page 
top of page