ქიმიკატების კლასი, რომელიც აერთიანებს თითქმის ყველა ქიმიურ ნაერთს, რომელიც მოიცავს ნახშირბადის ატომებს. მათ სწავლობენ ორგანულ ქიმიაში და მისი განვითარების საწყის ეტაპზე ორგანულებად მხოლოდ მცენარეული და ცხოველური წარმოშობისნახშირბადის ნაერთები იყო კლასიფიცირებული. ამ ისტორიული მიზეზების გამო, ნახშირბადის შემცველი ნაერთები, მაგალითად, ნახშირბადის მონოქსიდი, ნახშირორჟანგი, წყალბადის ციანიდი, ნახშირბადის დისულფიდი, ლითონის კარბონილები, კარბონატები, ციანიდები, როდანიდები ტრადიციულად არ არის კლასიფიცირებული, როგორც ორგანული და განიხილება, როგორც არაორგანული ნაერთები. პირობითად შეგვიძლია ჩაითვალოს, რომ ორგანული ნაერთების სტრუქტურული პროტოტიპი არის ნახშირწყალბადები. ორგანული ნაერთები, ნახშირბადთან ერთად (C), ყველაზე ხშირად შეიცავს (ცალკე ან სხვადასხვა კომბინაციებში) წყალბადს (H), ჟანგბადს (O), აზოტს (N), გაცილებით იშვიათად - გოგირდს (S), ფოსფორს (P), ჰალოგენებს (F, Cl, Br, I), ბორს (B) და ზოგიერთ ლითონებს. 1807 წელს შვედმა ქიმიკოსმა და მინერალოგმა იაკობ ბერცელიუსმა (შვედ. Jöns Jakob Berzelius; 1779 - 1848) შესთავაზა ორგანიზმებიდან მიღებულ ნივთიერებებს ეწოდოს ორგანული, ხოლო მათ შემსწავლელ მეცნიერებას - ორგანული ქიმია.
Source: გუნია, გარი. ეკოლოგიის საფუძვლების ტერმინების განმარტებითი გლოსარიუმი: დედამიწისა და გარემოს შემსწავლელ მეცნიერებათა დარგში = Explanatgory Glossary of Terms on Basics of Ecology: In the field of sciences about Earth and Ennvironment: [სახელმძღვანელო] / გარი გუნია; რედაქტორი თენგიზ ცინცაძე; საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტი. თბილისი, 2024
to main page 
top of page