(ინგლisuri. refrigerant - გამაგრილებელი, ლათინური refrigeratus - გაცივებული, refrigero - ვაცივებ) - ნივთიერება, რომელიც ფაზის ცვლილებისას (თხევადი - აირად, აირი - სითხეში) გამოყოფს ან შთანთქავს ფარული სითბოს დიდ რაოდენობას თავის მოცულობასთან მიმართებაში და, ამგვარად, ახდენს მნიშვნელოვან გაგრილების ეფექტს; მაგალითებია ამიაკი, გოგირდის დიოქსიდი, ეთილის ან მეთილის ქლორიდი (უკანასკნელი უკვე აღარ არის ფართო გამოყენებაში) და ფტორნახშირბადები, როგორიცაა ფრეონი, უკონი და გენეტრონი.
Source: გუნია, გარი. ეკოლოგიის საფუძვლების ტერმინების განმარტებითი გლოსარიუმი: დედამიწისა და გარემოს შემსწავლელ მეცნიერებათა დარგში = Explanatgory Glossary of Terms on Basics of Ecology: In the field of sciences about Earth and Ennvironment: [სახელმძღვანელო] / გარი გუნია; რედაქტორი თენგიზ ცინცაძე; საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტი. თბილისი, 2024
to main page 
top of page