(ბერძ. ά – უარყოფითი ნაწილაკი და ლათინური mensa – ტრაპეზა) - ბიოლოგიური ურთიერთობათა ერთ - ერთი ფორმა, რომლის დროსაც ერთი სახეობა, სახელად ამენსალი, განიცდის ზრდისა და განვითარების დათრგუნვას, ხოლო მეორე, რომელსაც ეწოდება ინჰიბიტორი, არ ექვემდებარება ასეთ გამოცდას, მაგალითად, არყის ხის ზრდის შეფერხება ნაძვის ხის მიერ მზის სხივებიდან დაჩრდილვის შედეგად.
Source: გუნია, გარი. ეკოლოგიის საფუძვლების ტერმინების განმარტებითი გლოსარიუმი: დედამიწისა და გარემოს შემსწავლელ მეცნიერებათა დარგში = Explanatgory Glossary of Terms on Basics of Ecology: In the field of sciences about Earth and Ennvironment: [სახელმძღვანელო] / გარი გუნია; რედაქტორი თენგიზ ცინცაძე; საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტი. თბილისი, 2024.
to main page 
top of page