თავისთავად წარმოადგენს ნივთიერების (რომელიც შეიძლება იყოს თხევადი, მყარი ან აირისებრი) და ველის ერთობლიობას. ამ მდგენელებს (მატერიას და ველს) აუცილებლად უნდა ჰქონდეს ენერგია. უსულო ბუნების კიდევ ერთი გამორჩეული თვისებაა -რამდენიმე სტრუქტურული დონის არსებობა. სტრუქტურული დონეები უნდა გვესმოდეს, როგორც ელემენტარული ნაწილაკების, ატომების და სხვა ქიმიური ელემენტების ერთობლიობა. ცოცხალი ბუნებისგან განსხვავებით, უსულო ბუნება არ განიცდის ასაკის, ტემპერატურის ან სხვა ცვლილებებს. უსულო ბუნების ძირითადი პრინციპი არის - უმცირესი მოქმედების პრინციპი. უსულო ბუნების სისტემა გამუდმებით ცდილობს შეიძინოს ყველაზე სტაბილური მდგომარეობა. უფრო მეტიც, თითოეული სხეული იღებს ისეთ ფორმას, რომელშიც ენერგიის მოხმარება მინიმალური იქნება. არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ცოცხალი და უსულო ბუნება საკმაოდ მჭიდრო კავშირშია, რომელსაც სწავლობს ისეთი მეცნიერება, როგორიცაა ეკოლოგია. ასეთი ურთიერთობის მაგალითია მზის გავლენა ცოცხალ ორგანიზმებზე
Source: გუნია, გარი. ეკოლოგიის საფუძვლების ტერმინების განმარტებითი გლოსარიუმი: დედამიწისა და გარემოს შემსწავლელ მეცნიერებათა დარგში = Explanatgory Glossary of Terms on Basics of Ecology: In the field of sciences about Earth and Ennvironment: [სახელმძღვანელო] / გარი გუნია; რედაქტორი თენგიზ ცინცაძე; საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტი. თბილისი, 2024
to main page 
top of page