(ძველი. ბერძნული. α - უარყოფა, βίος - სიცოცხლე) - არაორგანული სამყაროს პირობა ან პირობების ერთობლიობა. ცოცხალ ორგანიზმებზე არაორგანული გარემოს პირდაპირი ან ირიბი ზემოქმედების ერთობლიობა; იყოფა ფიზიკურ (კლიმატურ, ოროგრაფიულ), ქიმიურ (ატმოსფეროს, წყლის, ნიადაგის შედგენილობა). მცენარეებისა და ცხოველების ადაპტაცია სითბოსთან, სიცივესთან, ატმოსფერულ წნევასთან, წყალქვეშა სიღრმესთან, ზოგიერთი ცხოველის გამოზაფხულება ან გამოზამთრება და ა.შ., ასოცირდება აბიოტურ ფაქტორებთან.
Source: გუნია, გარი. ეკოლოგიის საფუძვლების ტერმინების განმარტებითი გლოსარიუმი: დედამიწისა და გარემოს შემსწავლელ მეცნიერებათა დარგში = Explanatgory Glossary of Terms on Basics of Ecology: In the field of sciences about Earth and Ennvironment: [სახელმძღვანელო] / გარი გუნია; რედაქტორი თენგიზ ცინცაძე; საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტი. თბილისი, 2024
to main page 
top of page