(ძველი.ბერძნული. βιοτικός - ცხოვრებისეული ) - ეკოლოგიური ფაქტორი, რომლის წყაროა ყველაფერი ცოცხალის ზემოქმედება გარემოზე - ჰაბიტატზე. ერთ - ერთი ეკოლოგიური ფაქტორი, რომელიც გულისხმობს ცოცხალი ორგანიზმების ურთიერთდამოკიდებულებას და ურთიერთზეგავლენას (მტაცებლის გავლენა მსხვერპლზე, პარაზიტის -მასპინძელზე და ასე.შემდეგ.). ზოგიერთი ორგანიზმის სასიცოცხლო აქტივობის გავლენათა ერთობლიობა სხვათა ცხოველქმედებაზე (შიდასახეობრივი და ინტერპეციალური ურთიერთქმედება), აგრეთვე არაცოცხალ ჰაბიტატზე. ინდივიდებს შორის შიდასახეობრივი ურთიერთქმედება იქმნება, მათი საბუდარი ადგილებისა და კვების რესურსების მოსაპოვებლად, კონკურენტული ბრძოლის შედეგად, პოპულაციის რიცხოვნობისა და სიმჭიდროვის ზრდის პირობებში. ინტერპეციალური ურთიერთქმედება გაცილებით მრავალფეროვანია: ნეიტრალიზმი (ორივე ტიპი გავლენას არ ახდენს ერთმანეთზე); კონკურენცია (ორივე ტიპი უარყოფითად მოქმედებს ერთმანეთზე);
Source: გუნია, გარი. ეკოლოგიის საფუძვლების ტერმინების განმარტებითი გლოსარიუმი: დედამიწისა და გარემოს შემსწავლელ მეცნიერებათა დარგში = Explanatgory Glossary of Terms on Basics of Ecology: In the field of sciences about Earth and Ennvironment: [სახელმძღვანელო] / გარი გუნია; რედაქტორი თენგიზ ცინცაძე; საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტი. თბილისი, 2024