1. ბიოსფეროს მოთხოვნილებებთან ბუნებრივი და /ან ტექნოგენური პირობების შესაბამისობის ხარისხი; 2. კონცეფცია, რომელიც ასახავს ადამიანსა და ბუნებას შორის ურთიერთობას. იგი ხასიათდება ფიზიკური, ქიმიური, ბიოლოგიური და სხვა მაჩვენებლებით და (ან) მათი კომბინაციით. გარემოს ხარისხის კრიტერიუმად ადამიანის ჯანმრთელობა არის მიჩნეული. გარემო ფასდება, როგორც ჯანმრთელი და კომფორტული, როდესაც ადამიანის ჯანმრთელობა ნორმაშია ან უმჯობესდება.
Source: გუნია, გარი. ეკოლოგიის საფუძვლების ტერმინების განმარტებითი გლოსარიუმი: დედამიწისა და გარემოს შემსწავლელ მეცნიერებათა დარგში = Explanatgory Glossary of Terms on Basics of Ecology: In the field of sciences about Earth and Ennvironment: [სახელმძღვანელო] / გარი გუნია; რედაქტორი თენგიზ ცინცაძე; საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტი. თბილისი, 2024.
to main page 
top of page