წელიწადის გარკვეულ დღეებში ზოგ რისამე აკრძალვა, რომ კაცს უბედურება არ შეემთხვესო; მაგ., წითელ პარასკევს პირს არ იბანდნენ: პირი დაგვისკდება, დაგვიმუწუკდებაო; წალდსა და ცულს არ მიაკარებდნენ ხეს – მოსავალს (სიმინდს, პურს) ჭია დაგვიჭამსო; ახალწელიწადს ეზოდან ფებს არ გადაადგამდა მაკვლიერი: ქათამი და წვრილფეხი ესო აღარ გასცილდეს და არ დაიკარგოსო და სხვ, შდრ ბერ. ბზნილობა და დამჩხნა).
Source: ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : სსრკ მეც. აკად. საქ. ფილიალი, 1938 (საქ. კპ(ბ) ცკ. პარტგამ-ბის სტ.). - X,165გვ. ; 22სმсм.. - პარალ. თავფურცელზე: გურული, ზემოიმერული და ლეჩხუმური ლექსიკონები.
to main page 
top of page