ხიზი

1. ზემოიმერული
   წყლის მილების (წინათ თიხის მილები იყო) ან გატეხილი ჭურების საგლესი ნივთიერება. კეთდება ამგვარად: დანაყულ, გაცრილ თიხას, კვერცხის „ცვილას და დაბეგვილ ბამბას გადმოადუღებენ თაფლის სანთელში და ცხლად დააგლესენ ჭურს; რომ გაცივდება, ქვისგან არ განირჩევა (შდრ. საბა).
   Source: ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : სსრკ მეც. აკად. საქ. ფილიალი, 1938 (საქ. კპ(ბ) ცკ. პარტგამ-ბის სტ.). - X,165გვ. ; 22სმсм.. - პარალ. თავფურცელზე: გურული, ზემოიმერული და ლეჩხუმური ლექსიკონები.
2. ზემოიმერული
   ხეზი ბამბის ბაწარი, რომელიც სასროლ ბადეს აქვს მობმული თავში (შდრ. ბერ. ხიზა).
   Source: ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : სსრკ მეც. აკად. საქ. ფილიალი, 1938 (საქ. კპ(ბ) ცკ. პარტგამ-ბის სტ.). - X,165გვ. ; 22სმсм.. - პარალ. თავფურცელზე: გურული, ზემოიმერული და ლეჩხუმური ლექსიკონები.