Gk. (epiphyomai მივეზრდები) ეპიფიზი; გრძელი ძვლის ბოლო, რომელიც განვითარების დამთავრებამდე დიაფიზთან შეერთებულია ეპიფიზური ხრტილით
Source: შელია, ლეონარდ. ანატომიის განმარტებითი ლექსიკონი = Толковый анатомический словарь / ლ. შელია; რედ.: ნ. ჯავახიშვილი; ალ. ნათიშვილის სახ. ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინ-ტი. თბილისი: მეცნიერება, 1979.