მენჯი
- pelvis major დიდი მენჯი; მენჯის ნაწილი, რომელიც უკანიდან მოსაზღვრულია წელის მეხუთე მალით, გვერდებიდან კი – თეძოს ძვლის ფრთებით; მენჯის ზემო შესავლით ქვემოსკენ გადადის მცირე მენჯში.
- pelvis minor მცირე მენჯი; მენჯის ნაწილი, სასაზღვრო ხაზის ქვემოთ, უკანიდან მოსაზღვრულია გავისა და კუდუსუნის ძვლებით, წინიდან – ბოქვენის ძვლებით, გვერდებიდან კი – საჯდომი ძვლებითა და თეძოს ძვალთა სხეულებით.
- pelvis renalis თირკმლის მენჯი; იქმნება დიდი ფიალების შეერთებით; მდებარეობს თირკმლის სინუსში, სისხლძარღვების უკან. აქვს კონუსისებრი ფორმა, გამოდის თირკმლის კარიდან და გრძელდება შარდსაწვეთში.
- pelvicus, - ai - um მენჯისა
- pelvinius, - a, - um მენჯისა
Source: შელია, ლეონარდ. ანატომიის განმარტებითი ლექსიკონი = Толковый анатомический словарь / ლ. შელია; რედ.: ნ. ჯავახიშვილი; ალ. ნათიშვილის სახ. ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინ-ტი. თბილისი: მეცნიერება, 1979.