კბილი
- dens serotinus სიბრძნის კბილი; ბოლო ძირითადი კბილები, რომლებიც ამოდიან ხშირად l8 წლის შემდეგაც.
- dentes acustici სასმენი კბილები; შემაღლებანი, ძვლისაზრდელას შვერილები ძვლოვანი სპირალური ფირფიტის კარიბჭისეული ბაგის ზემო ზედაპირზე; სასმენი კბილები დაფარულია ეპითელური საფარველით, რომელიც ერთი მხრივ გადადის შიგნითა სპირალური ღარის კედელზე, ხოლო – მეორე მხრივ მფარავი აპკის ქვემო ზედაპირზე. (Huschke).
- dentes canini ეშვები
- dentes decidui მოსაცვლელი კბილები
- dentes incisivi საჭრელი კბილები
- dentes molares დიდი ძირითადი კბილები
- dentes permanentes მუდმივი კბილები
- dentes premolares მცირე ძირითადი კბილები
- dentalis, - e კბილისა
- dentatus, - a, - um დაკბილული
Source: შელია, ლეონარდ. ანატომიის განმარტებითი ლექსიკონი = Толковый анатомический словарь / ლ. შელია; რედ.: ნ. ჯავახიშვილი; ალ. ნათიშვილის სახ. ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინ-ტი. თბილისი: მეცნიერება, 1979.