 |
 | |
ენტელექია
Gk. entelecheia
რაც თავის თავში შეიცავს მიზანს, რაც დასრულებულია, დამთავრებულია —არისტოტელეს ფილოს-ის ძირითადი ტერ. არისტოტელე სულს სიცოცხლის პრინციპად და მოქმედების მიმმართველ ძალად თვლიდა და, როგორც ასეთს მას ორგანიზმის პირველე-ად მიიჩნევდა. ე-ში გულისხმობდნენ პოტენციურად არსებული მიზნის განხორციელებას, არსის შინაგანი სასიცოცხლო ძალის გამოვლენას.
ე-ის ცნებას იყენებდნენ სქოლასტიკაშიც. ახალ ფილოს-ში გ. ლაიბნიცი მონადას ე-ად თვლიდა. ე-ის ცნებას იყენებდა ახალ დროში ჰ. დროში /1867 — 1941 | „ფსიქოიდის“ სახელწოდებით /იხ. ფსიქოიდი/.
Source: ბერულავა ნადეჟდა. ფსიქოლოგიის ცნება-ტერმინთა ლექსიკონი / ნადეჟდა ბერულავა, ზოსიმე ხოჯავა /რედ. ვ. კაკაბაძე. - თბ. : ინტელექტი, 2018. – 408 გვ. : ნახ.;20 სმ. .- ISBN-9789941482694.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |