ცნება ა. გ. მეცნ-ში შემოტანილია დ. უ%ნაძის მიერ, ეხება შინაგანისა (მემკვიდრეობით მოცემულს) და გარემო პირობების ურთიერთობის საკითხს ბ-ვის განვითარების პროცესში. ა. გ.-ს თანახმად ბ-ვის შინაგანი ძალების, უნარების განვითარება დამოკიდებულია შესაფერის გარემოზე, რომ ყოველ ასაკს თავისი სპეციფიკური ა. გ შეესატყვისება. მაგრამ „გარემოს“ ცნებაში ის გულისხმობს არა ყველა იმ გამღიზიანებელს, რ-იც ფიზ. გარემოშია მოცემული, არამედ მხოლოდ ისეთს, რ-იც შეესატყვისება ბ-ვის შინაგან ძალებს და წარმოადგენს განვითარების სტიმულსა და აუცილებელ პირობას.
ა. გ. ყალიბდება სოც. წრის მიერ და სოც. კულტურის საგანგებო მზრუნველობის საგანს შეადგენს. „ბ-ვის ძალთა განვითარება, ერთი მხრით, მასზე მოქმედ ა. გ-ზეა დამოკიდებული, ხოლო, მეორე მხრით, პირიქით, თვითონ ა. გ-ს შინაარსი ბ-ვის ძალთა განვითარების შესაძლებლობებით განისაზღვრება“ ( დ. უზნაძე).