ნევროზის ერთ–ერთი ფორმა /პირველად აღწერა პ. ჟანემ/. მის განვითარებაში ძირითადი მნიშვნელობა აქვს ნევროპათიურ და ფსიქოპათიურ პიროვნულ წყობას /მიდრეკილებებს/. ეგზოგენური ფაქტორებიდან დიდი მნიშვნელობის მქონეა აღზრდა და უარყოფითი მორალური ფაქტორების ზეგავლენა. უფრო ხშირაღ ავადდებიან თეორეტიკული აზროვნების, სუსტი ტიპის ად-ნები /პავლოვი/ 20–25 წლის ასაკში, მეტწილად მამაკაცები. პ. ჟანეს მიხედვით, ფ. ხასიათდება ინტელექტის სფეროში დიდი ეჭვიანობით, რ-იც წამებაში გადადის; ემოციის სფეროში - აკვიატებული შიშით;. ნებისყოფის სფეროშით გადაუწყვეტლობით. ნევრო-ფსიქიკური ნიშნები: მუდამ მძიმე და მშოთვარე გუნებაგანწყობა, საკუთარი პიროვნების უკმარობის გრძნობა, ემოციის დაქვეითება, გარემოსთან გაძნელებული შეგუებადობა, ფობიები. ავადმყოფობის მიმდინარეობა ტალღისებურია, ასაკის ზრდასთან ერთად აღწერილი სიმპტომები მკრთალიდება. მკურნალობის ქირითადი მეთოდი არის ფსიქოთერაპია, შრომის თერაპია, სომატური მკურნალობა, კურორტული მკურნალობა.
to main page 
top of page