ფსიქოთერაპია

ფს–კური ზემოქმედება მკურნალობის მიზნით. ფ–ის რამდენიმე მეთოდი არსებობს:

1. ზოგადი ფ. -ფს–კურ ზემოქმედებათა კომპლექსი, რ–იც მოწოდებულია შეუქმნას ავად–ფს ფს–კაზე კეთილმოქმედი გარემო, გააძლიეროს დაავადებასთან ბრძოლის უნარი.

2. სპეციალური ფ. –ფს¬კურ ზემოქმედებათა სისტემა, მიმართულია ავად–ის მკურნალობისაკენ; მიზნად ისახავს ავად–ური მოვლენების აღკვეთას, საკუთარი თავის, საკუთარი მდგომარეობისა და გარემოს მიმართ ავად–ის დამოკიდებულების შეცვლას.

განასხვავებენ ფ–ის ძირითად მეთოდს: ფ. ფხიზელ მდგომარეობაში და ჰიპნოთერაპიას.

ფ. ფხიზელ მდგომარეობაში იყენებს შემდეგ მეთოდებს:

1. რაციონალური ფ. – პათოლოგიური სიმპტომების განვითარების მიზეზების ახსნა — განმარტება ავად—სათვის.

2. ფსიქოანალიზური მეთოდი ემყარება ფროიდის თეორიას და მკურნალობის მიზნად მიაჩნია განდევნილი განცდის გაცნობიერება ავად–სათვის. მიმართავს თავისუფალი ასოციაციის მეთოდს, ავად–ის სიზმრებისა და შეცდომების ანალიზსა და ახსნას.

3. ფუნქციური წვრთნა — ავად-ის მუდმივი ვარჯიში ისეთი ფუნქციური დარღვევების დაძლევის მიზნით, რ–რიცაა ფობიები, ისტერიული პარეზები, ისტერიული მუტიზმი და სხვა.

4. აუტოგენური წვრთნა თვითშთაგონება სრული მოდუნებისა და მსუბუქი თვლემის მდგომარეობაში, რ-იც ექიმის დახმარებით მიიღწევა; მიზნად ისახავს შეუმუშავოს ავად–ფს საკუთარი ქცევის, განცდის, გუნება-განწყობილების რეგულაციის უნარი.

5. ჯგუფური ფ. ფ–პიული საუბრებისა და შთაგონების სეანსების ჩატარება ავად–თა გარკვეულ ჯგუფთან.

ჰიპნოთერაპია: ავად–ფის გადაყვანა ისეთ ძილისმაგვარ მდგომარეობაში, როცა ექიმთან კონტაქტი ნაწილობრივ შენარჩუნებულია /ე. წ. რაპორტი/ ჰიპნოზი იძლევა მეხსიერებიდან განდევნილი ტრავმის განცდის საშუალებას /კათარსისი /. ფ-ის მეთოდებს იყენებენ ნერვულ–ფსიქი-კური დარღვევების მკურნალობისას.