ჰაბიტუსი

მოვლენის /საგნის/ გარეგნობა, საერთი შესახედაობა, აგებულება, აღნაგობა, ხატი, /იხ. კონსტიტუცია/. ფს–გიაში: სუბ–ის ფიზიკურ-ფიზიოლოგიური და ფს–კური მომენტების ერთობლივი გარეგნული გამოსახულება, რომელსაც მიაწერენ სუბ–ის თვისებებთან, მზაობებთან კავშირში ყოფნას, შესატყვისობას. ამ აზრით, განასხვავებენ ეპილეპტოიდურ, აპოპლექსიურ, ტუბერკულიოზურ ჰ−ს. იგულისხმება, რომ გარკვეული ჰ–ის სუბა გარკვეული შინაგანი წყობისაკენ არის მიდრეკილი.

გადატანითი მნიშვნელობით, სიტყვა „ჰაბიტუსში“ გულისხმობენ აგრეთვე სუბ-ის ქარაქტეროლოგიურ თვისებას, საერთო სულიერ მდგომარეობას.