Gk. aphōnia, a –უარყ. ნაწ., phōnē – ბგერა ხმამაღლა მეტყველების უნარის დაკარგვა. ადა-ნს შეუძლია მხოლოდ ჩუმი ან ჩურჩულით ლაპარაკი. ა. შეიძლება გამოიწვიოს ხორხის დაავადებამ (გაცივება, დამბლა, სიმსივნე), შეიძლება აგრეთვე თავი იჩინოს დაღლილობის შედეგად, აფექტური განცდების, აღელვების ან ისტერიის შემთხვევაში (ფუნქციური აფონია).
Source: ბერულავა ნადეჟდა. ფსიქოლოგიის ცნება-ტერმინთა ლექსიკონი / ნადეჟდა ბერულავა, ზოსიმე ხოჯავა /რედ. ვ. კაკაბაძე. - თბ. : ინტელექტი, 2018. – 408 გვ. : ნახ.;20 სმ. .- ISBN-9789941482694.
to main page 
top of page