The National Library of Georgia მთავარი - ბიბლიოთეკის შესახებ - ელ.რესურსები 
  შესვლა
ქ.შ.წ.კ.გ საზოგადოების წევრები
დასაწყისიკატეგორიები  
ძიება
პიროვნების სახელი:

საძიებელი ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი (ქშწკგ) საზოგადოების ყველა წევრს აერთიანებს, რომლებიც გაწევრიანდნენ ამ საზოგადოებაში მისი დაარსებიდან ლიკვიდაციამდე (1879–1927).

ეროვნული ბიბლიოთეკა მოგმართავთ თხოვნით, თქვენი წინაპრების ან ნათესავების ამ ბაზაში აღმოჩენის შემთხვევაში გამოგვიგზავნოთ მათი მონაცემები ბაზაში განსათავსებლად. საკონტაქტო ტელეფონი: 599548291.



ვასილ გიორგის ძე ნათიძე

ვასილ გიორგის ძე ნათიძე
დაბადების თარიღი:12 იანვარი, 1864
გარდაცვ. თარიღი:1956  (91 წლის ასაკში)
კატეგორია:სასულიერო პირი

ბიოგრაფია

ნათიძე ვასილ გიორგის ძე (12.01.1864, თბილისის გუბერნია, სიღნაღის მაზრა, სოფ. ნუკრიანი _ 1956, იქვე) _ დეკანოზი. დაიბადა მღვდლის ოჯახში. 1881-1887 წლებში თბილისის სასულიერო სემინარიაში სწავლობდა. 1887 წლის 3 სექტემბერს სოფ. მელაანში გახსნა სკოლა, სადაც 1888 წლის 30 მაისამდე უსასყიდლოდ ასწავლიდა ბავშვებს. 1888 წლის 28 აგვისტოს ეგზარქოსმა პალადიმ (რაევი) დიაკვნად აკურთხა, მეორე დღეს მღვდლად დაასხა ხელი და ახაშენის ყოვლადწმინდა სამების სახელობის ეკლესიაში განამწესა. 1889 წლის 15 იანვარს ნუკრიანის წმ. გიორგის სახელობის ტაძარში გადაიყვანეს. 1890-1896 წლებში ორჯერ აირჩიეს თელავი-სიღნაღის სასწავლო კომიტეტის დეპუტატად. 1894 წლის 24 აპრილს საგვერდულით დაჯილდოვდა. 1897 წლის 24 მაისს სიღნაღის სანთლის ქარხნის რევიზორად დაინიშნა. 1898 წლის 4 ოქტომბერს სკუფია უბოძეს. 1898 წლის 24 ოქტომებრს რუსეთის იმპერიის სენატმა აზნაურობა უბოძა მამის დამსახურების გამო. 1898 წლის 13 დეკემბერს სიღნაღის ლიანოზოვის დაწყებითი სასწავლებლის საღვთო სჯულის მასწავლებლად დაინიშნა. ამავდროულად დაინიშნა სასულიერო გამომძიებლად. 1900 წლის 28 მარტს და 1902 წლის 8 თებერვალს სამრევლო-საეკლესიო სკოლებში ღირსეული და დამსახურებული მოღვაწეობის გამო ორჯერ გამოეცხადა მწყემსათავრული მადლობა საქართველოს სასწავლო კომიტეტის მიერ. 1902 წლის 6 მაისს კამილავკა ეწყალობა. 1902 წლის 1 დეკემბერს სიღნაღის წმ. მარინეს სასწავლებელში საღვთო სჯულის მასწავლებლად დაადგინეს. 1905 წლის 6 მაისს წმ. სინოდმა მადლობის სიგელი უბოძა. 1908 წლის 6 მაისს სამკერდე ოქროს ჯვარი მიიღო. 1913 წლის აღდგომას წმ. ანას III ხარისხის ორდენით დაჯილდოვდა. 1916 წლის 6 მაისს დეკანოზის წოდება მიენიჭა. 1922 წლის ივნისში ისევ ნუკრიანის ეკლესიის წინამძღვარია. შემორჩენილია 1945 წლის 27 დეკემბერს შედგენილი პატარა ავტოგრაფი მამა ვასილზე, სადაც მოკლედ არის აღწერილი მისი მოღვაწეობა 1915 წლის შემდეგ: `1916 წლის მაისის 6 იგი აყვანილია დეკანოზობის ხარისხზედ. მსახურობს თავჯდომარეთ საეპარქიო სამოსწავლო განყოფილებისა და ზედამხედველათ სიღნაღის მაზრის სამრევლო შკოლებისა. საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის დროს, პირველ ხანებში, განსაკუთრებით ეპისკოპოს სტეფანე და იოანე ბოდბელის დროს, მსახურობდა სიღნაღის მაზრის უკანა მხრის სოფლებში მთავარხუცესათ. განსვენებული პატრიარქის ქრისტეფორეს მობრძანების დროს ბოდბის ეპარქიაში, თანახმად ეპარქიის სამღვდელო კრების დადგენილებისა, რომელსაც თავჯდომარეობდა თვით პატრიარქი ქრისტეფორე ნუკრიანის წმ. გიორგის ეკლესიაში, მისი პატრიარქული ლოცვა-კურთხევით დანიშნული იყო დროებით ბოდბის ეპარქიის მეთვალყურედ და დაჯილდოებული ენქერით, რაც კარგათ მოეხსენება თვით მეუფე ეფრემსაც, რომელიც თან ახლდა პატრიარქს ჩემს ოჯახში ერთი კვირის განმავლობაში სტუმრობის დროს. დღევანდელამდე ღრმა მოხუცებულობის, 1863 წელში დაბადებულს დეკანოზ ნათიძეს ღვთისადმი სამსახური არ შეუწყვეტია~. 1926 წლის 24 დეკემბერს შედგა ბოდბის ეპარქიის კრება. კრებამ ერთხმად დაადგინა შემდეგი: `თანახმად დეკანოზ ვასილ ნათიძისა ეპისკოპოსი ბოდბის ეპარქიისა აყვანილ იქნას მიტროპოლიტის პატივში, ხოლო ეპისკოპოსი სტეფანეს ხარისხზე აყვანის საკითხი აღძრულ იქნას სათანადო შუამდგომლობით სრულიად საქართველოს საკათოლიკოსო სინოდში~ _ კრების თავჯდომარე დეკანოზი ილია კობაიძე. 1927 წლის ბოლოს შედგენილ ბოდბის ეპარქიის სამღვდელოების სიაში მამა ვასილი სამი ტაძრის წინამძღვრად მოიხსენიება. III ოლქში არსებული მელაანის ყოვლადწმინდა სამების ეკლესიის _ 250 კომლი, ტაძარი არ მოქმედებდა; ჩალაუბნის წმ. გიორგის ეკლესია _ 150 კომლი, ტაძარი არ მოქმედებდა და ზიარის `უსანეთის~ წმ. გიორგის ეკლესია _ 85 კომლი, 1927 წლის 10 ივლისს ტაძარი ხელახლა აკურთხა ეპისკოპოსმა სტეფანემ (კარბელაშვილი). 1928 წელს ენქერით დაჯილდოვდა. 1943 წელს ტაძრების ხელახალი ამოქმედების დროს კათოლიკოს პატრიარქ კალისტრატეს (ცინცაძე) ლოცვა-კურთხევით დაევალა საეკლესიო წესების შესრულება ნუკრიანსა და ჭოტოხში, ხოლო წირვა-ლოცვის ჩასატარებლად პერიოდულად ჩადიოდა ახალსოფლის (ძვ. გავაზის) ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესიაში. დასაფლავებულია ნუკრიანის სასაფლაოზე. მეუღლე ნინო გრიგოლის ასული (1.11.1866) და შვილები: გრიგოლი (18.10.1889), არჩილი (13.11.1891), ირაკლი (30.05.1906). 

გიორგი მაჩურიშვილი

ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი

  • ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება, საზოგადოების სიღნაღის განყოფილების წევრი

საკონტაქტო ინფორმაცია

  • სახლი
    მისამართი:სიღნაღი

გააზიარე: