გოლდი ბლანკოფი

       სლავისტი, ხელოვნებათმცოდნე ქართველოლოგი გოლდი  ბლანკოფ-სკარი (ინგ. Goldie Blankoff-Scarr) დაიბადა 1928 წლის 21 ივნისს ამერიკაში, ქალაქ ნიუ-იორკში. იგი მოღვაწეობდა ბელგიაში.

    წლების განმავლობაში გოლდი ბლანკოფ-სკარი ფრანგულ და ინგლისურ ენებს ასწავლიდა სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში, ეწეოდა მთარგმნელობით მუშაობას. ინგლისურის გარდა, თავისუფლად ფლობდა ფრანგულ, რუსულ და ქართულ ენებს. იყო ბრიუსელის მთარგმნელთა და თარჯიმანთა უმაღლეს სახელმწიფო ინსტიტუტის რუსული ენისა და ცივილიზაციის პროფესორი, ასევე კავკასიოლოგიის საზოგადოების წევრი ევროპაში, ბელგია-საქართველოს ასოციაციის პრეზიდენტი (1989). მისი მეუღლე, ჟან ბლანკოფი  — რუსული წარმოშობის ბელგიელი სლავისტი და ხელოვნებათმცოდნე, დაინტერესებული იყო ქართული ხელოვნებითაც. მას გამოქვეყნებული აქვს წერილები დავით კაკაბაძეზე, ლადო გუდიაშვილზე, გიორგი და ირაკლი ოჩიაურებზე. გოლდიმ თავის მეუღლესთან  ერთად დააარსა ფრანგულენოვანი ასოციაცია „ბელგია–საქართველო“ და მისი საინფორმაციო ბიულეტენი, რომელშიც გამოქვეყნდა ცნობები საქართველოს თანამედროვეობისა და კულტურის შესახებ.

       გოლდი ბლანკოფ-სკარს გამოქვეყნებული აქვს ასევე ნაშრომები ქართულ კულტურის შესახებ — „საბჭოთა მრავალეროვანი ლიტერატურა: ორი ქართველი მწერალი – ნოდარ დუმბაძე და ჭაბუა ამირეჯიბი“ (1986), „ნოდარ დუმბაძე“ (1987), „თენგიზ აბულაძე და ქართული კინემატოგრაფიის აყვავება“ (1987), „მეშვიდე ხელოვნება საქართველოში. პოლიტიკური, კულტურული და აქსიოლოგიური ასპექტები“ (1991) და სხვ.

წყარო

1. ენციკლოპედია "საქართველო", ტ.1, თბ., 1997