ვლადიმერ ალექსანდრეს ძე ნემსაძე

დაბადების ადგილი: სოფელი დიდი ჯიხაიში, სამტრედიის რაიონი.

დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი 1909 წელს.

წლების განმავლობაში მუშაობდა ქუთაისის ქალაქის საავადმყოფოს მთავარ ექიმად; 1944-1970წწ. თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ბავშვთა ინფექციურ დაავადებათა კათედრის გამგე;  შეისწავლიდა კორაზოლისა და კორდიამინის მოქმედებას გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე ექსპერიმენტული მიოკარდიტის დროს, იაპონური სოფორას სამკურნალო თვისებებს და სხვა. ავტორია სახელმძღვანელოსი "ბავშვთა ინფექციური სნეულებანი" (1962). მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1941), პროფესორი (1946). ექიმი-ინფექციონისტი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა -  "მასალები იაპონური სოფორას ფარმაკოლოგიის შესწავლისათვის", დაიცვა 1938 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა - "კორაზოლისა და კარდიამინის მოქმედება გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე ექსპერიმენტული მიოკარდიტის დროს", დაიცვა 1941 წელს.

• ქართველთა შორის წერა–კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება, საზოგადოების წევრი (1915-)

• 1961 - საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე