გამოგზავნილი = თავი IX ; და მათ ჟამთა მფლობელი იყო ამათ ქუეყანათა ღმრთის-მსახური ჴელმწიფჱ დიდი ბაგრატუნიანი - აშოტ კურაპალატი, კეთილად მორწმუნჱ, რომლისა გამო დაემტკიცა ქართველთა ზედა [სრულად »»]
ჩაბარება = თავი XI ; ხოლო სანატრელი და სასწაულთა მიერ შემკული დედაჲ ფებრონია მოიწია სამცხით და დაემკჳდრა მერეს შინა. და ღირსად-ცხორებისა და სულიერად განგებისა მისისა არა იყო საზღვარ. და [სრულად »»]
მოიკითხა ისინი (მიესალმა მათ) = თავი LXXII ; ხოლო დღეთა მათ მოხუცებულებისა მისისათა იყო რაჲ შატბერდს , ზრუნვაჲ აქუნდა ძმათა მათ მკჳდრთა ხან ც თისათა , [სრულად »»]
მოიქცეს = თავი LXXIV ; მაშინ ევედრებოდა ნეტარსა მას მღდელი ვინმე დაყუდებით მყოფი , რაჲთა იშ ე ნოს ეგ უ ტერი ჟამისსაწირავად სენაკსა თჳსსა . ხოლო [სრულად »»]
კურაპალატობა მიიღო = თავი XXIV ; მას ჟამსა ბაგრატ კურაპალატმან ნებითა ღმრთისაჲთა და ნებითა ძმათა თჳსთაჲთა და ბრძანებითა ბერძენთა მეფისაჲთა მოიღო [სრულად »»]
მიიღოთ = თავი XXVII ; არამედ აწ კუალად პირველსავე სიტყუასა მივიდეთ , რამეთუ ნეტარი მამაჲ ჩუენი გრიგოლ პიტივ - ცემულ იყო ზეგარდამო ღმრთისა მიერ და [სრულად »»]
მოვიდა ფებრონიასთან = თავი XXIX ; არამედ აწ კუალად ნეშტი იგი პირველი განვაახლოთ . რამეთუ რაჟამს განდიდნა სახელი ნეტარისა მამისა გრიგოლისი და მიიწია [სრულად »»]
მოვიდნენ = თავი XV ; და ვითარცა მოიწინეს მახლობელად იშხანსა, გამოეცხადა ღმრთისა მიერ ნეტარსა გრიგოლს და ღირსსა საბას იშხნისა პირველი დიდებულებაჲ, დაბასა მისსა, წმიდანი ეკლესიანი. და [სრულად »»]
ერთად მოვიდნენ = თავი XXIII ; და მგზავრ სლვასა მათსა ჰრქუეს ნეტარსა გრიგოლს სანატრელთა მათ თე ვ დორე და ქრისტეფორე : „ წმიდაო მამაო , ჟამსა მას [სრულად »»]
მოვიდნენ სამცხეში = თავი XIX ; ხოლო პირველითგან მოყუასთა მათ კეთილთა ნეტარისა გრიგოლისათა , თეოდორეს და ქრისტეფორეს , აქუნდა გულსა მათსა საღმრთოჲ შური მონასტრისა შჱნებისაჲ და არა [სრულად »»]
მოხვიდე, მოხვალ = თავი XV ; და ვითარცა მოიწინეს მახლობელად იშხანსა, გამოეცხადა ღმრთისა მიერ ნეტარსა გრიგოლს და ღირსსა საბას იშხნისა პირველი დიდებულებაჲ, დაბასა მისსა, წმიდანი [სრულად »»]
მალე = თავი XLII (2) ; ამისა შემდგომად რაჟამს ესმა გუარამ ჴელმწიფესა მოსლვაჲ ნეტართაჲ მათ , მოეგება წინა სიხარულით და მოიკითხნა სიმდაბლით . და ვითარცა [სრულად »»]
ჩემს მოსაკლავად = თავი LXIX ; ხოლო ნეტარი მამაჲ გრიგოლ თჳსით აგარაკით მარტოჲ შთამოვიდოდა ხან ც თას . დიდებაჲ მის ზედა იხილა კაცმან მან და ფრიად [სრულად »»]
კვდებოდეს = თავი LXXIV ; მაშინ ევედრებოდა ნეტარსა მას მღდელი ვინმე დაყუდებით მყოფი , რაჲთა იშ ე ნოს ეგ უ ტერი ჟამისსაწირავად სენაკსა თჳსსა . ხოლო [სრულად »»]
მოგვიხსენე ჩვენ, შენი მრევლი = თავი LXXVIII ; ხოლო მათ გულისჴმა - ყვეს ჟამი იგი მიცვალებისა მისისაჲ ამიერ სოფლით . წმიდანი მამანი შემოკრბეს ჟამსა მას [სრულად »»]
ვინც ელის = თავი XX ; და რაჟამს ცნა ნეტარმან გრიგოლ წარსლვაჲ თეოდორ ე სი და ქრისტეფორ ე სი , შეწუხნა ფრიად და თანაწარიყვანნა ოთხნი ძმანი და წარვიდა ძიებად კრავთა მათ რჩეულთა მწყემსი [სრულად »»]