ქონება = თავი XII ; და ვითარცა ჴორციელად შეიმატებოდა, ეგრეთვე სულიერად შეეძინებოდა რიცხუსა მას წმიდათა კაცთასა, რამეთუ მას ჟამსა მოვიდეს მამაჲ ეტჳფანე და მღდელი მატოი ქართლით, და დიდი [სრულად »»]
ქონებას უნაწილებენ ხოლმე შვილებს = თავი XXX ; ხოლო ნეტარმან გრიგოლ დაიღუაწა სული მის და დიდებაჲ შეწირა ღმრთისა, რომელმანცა მოჰმადლა მა კეთილად მსახურებაჲ დედისა თჳისისაჲ და სრულიად [სრულად »»]
დამჯერე = თავი III ; მაშინ ჴელმწიფეთა მათ აღმზრდელთა მისთა და სანატრელმან დედამან მისმა ნ და ერისა სიმრავლემან ინებეს ხუცად კურთხევაჲ ამის ნეტარისაჲ . და ჰრქუეს მთავართა მათ და [სრულად »»]
მოსულხარ? = თავი LXIX ; ხოლო ნეტარი მამაჲ გრიგოლ თჳსით აგარაკით მარტოჲ შთამოვიდოდა ხან ც თას . დიდებაჲ მის ზედა იხილა კაცმან მან და ფრიად ძრწოლამან [სრულად »»]
მოაცილებდა = თავი LXXII ; ხოლო დღეთა მათ მოხუცებულებისა მისისათა იყო რაჲ შატბერდს , ზრუნვაჲ აქუნდა ძმათა მათ მკჳდრთა ხან ც თისათა , რამეთუ ესმა , [სრულად »»]
დაუძახა = თავი LXXII ; ხოლო დღეთა მათ მოხუცებულებისა მისისათა იყო რაჲ შატბერდს , ზრუნვაჲ აქუნდა ძმათა მათ მკჳდრთა ხან ც თისათა , რამეთუ ესმა , [სრულად »»]
მიღება = თავი II ; დიდთა მათ მეუდაბნოეთა კლარჯეთისა დიდებულთა უდაბნოთა შინა პირველად დამკჳდრებულთა მათ წმიდათა მამათა , ღირსად ცხორებულთა , სიმჴნჱ მოთმინებისაჲ და სიწმიდით შრომაჲ [სრულად »»]
აქ: მზრუნველი = თავი XXVII ; არამედ აწ კუალად პირველსავე სიტყუასა მივიდეთ , რამეთუ ნეტარი მამაჲ ჩუენი გრიგოლ პიტივ - ცემულ იყო ზეგარდამო ღმრთისა მიერ [სრულად »»]
მეგობარი = შრომაჲ და მოღუაწებაჲ ღირსად - ცხორებისაჲ წმიდისა და ნეტარისა მამისა ჩუენისა გრიგოლისი არქიმანდრიტისაჲ ხანძთისა და შატბერდისა აღმაშჱნებულისაჲ და მის თანა ჴსენებაჲ მრავალთა [სრულად »»]
გარჯა, შეწუხება = თავი XX ; და რაჟამს ცნა ნეტარმან გრიგოლ წარსლვაჲ თეოდორ ე სი და ქრისტეფორ ე სი , შეწუხნა ფრიად და თანაწარიყვანნა ოთხნი ძმანი და წარვიდა ძიებად კრავთა მათ რჩეულთა [სრულად »»]
მასწავლებელი = თავი XIX ; ხოლო პირველითგან მოყუასთა მათ კეთილთა ნეტარისა გრიგოლისათა , თეოდორეს და ქრისტეფორეს , აქუნდა გულსა მათსა საღმრთოჲ შური მონასტრისა შჱნებისაჲ და არა [სრულად »»]
კეთილი მასწავლებელი = თავი LXXII ; ხოლო დღეთა მათ მოხუცებულებისა მისისათა იყო რაჲ შატბერდს , ზრუნვაჲ აქუნდა ძმათა მათ მკჳდრთა ხან ც თისათა , რამეთუ ესმა [სრულად »»]
წამებული = თავი VII ; ამისა შემდგომად ჰრქუა ნეტარსა გრიგოლს: „ნეტარო კაცთა შორის, არს მახლობელად ჩუენსა ქუაბი მცირე, წარმიყვანე მუნ შენ და ძმათა შენთა, რაჲთა ნეშტი დღეთა ჩემთაჲ მას შინა [სრულად »»]
იჯერებდნენ მათ ნათქვამს = თავი XLII (2) ; ამისა შემდგომად რაჟამს ესმა გუარამ ჴელმწიფესა მოსლვაჲ ნეტართაჲ მათ , მოეგება წინა სიხარულით და მოიკითხნა სიმდაბლით [სრულად »»]
დატოვეს მოწაფეები = თავი XXX ; ხოლო ნეტარმან გრიგოლ დაიღუაწა სული მის და დიდებაჲ შეწირა ღმრთისა, რომელმანცა მოჰმადლა მა კეთილად მსახურებაჲ დედისა თჳისისაჲ და სრულიად კურთხევაჲ მისგან [სრულად »»]