 |
 | |
A B C D E F H I L N O P S T V W X Y
Ε Λ Μ Ν
Б В О
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ
Ε Λ Μ Ν
Б В О
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ
| შერჩეული ტერმინები: 3,036 | გვერდი: 21 / 152 |
- არკადია
- ოლქი ცენტრალურ პელოპონესში იხ. აგრეთვე: არგონავტიკა, არგონავტიკა - წიგნი მეოთხე – III, პელოპონესი =არგონავტიკა / აპოლონიოს როდოსელი ; ბერძნ. თარგმნა, წინასიტყვ. და განმარტება დაურთო [სრულად »»]
- არმია
- (army; armee; armare – შეიარაღება) 1. სახელმწიფოს შეიარაღებულ ძალთა (სახმელეთო, საზღვაო, საჰაერო) ერთობლიობა; ვიწრო გაგებით - სახმელეთო ჯარები; მოქმედი ა. - ქვეყნის შეიარაღებულ ძალთა ნაწილი, [სრულად »»]
- არომორფოზი
- (airo აწევა, morphosis ფორმირება, წარმოქმნა) ცოცხალი არსებების ბიოლოგიური პროგრესის ერთ-ერთი მიმართულება, რასაც თან ახლავს მათი ორგანიზაციის დონის (მორფოლოგიური, ფიზიოლოგიური) გართულება. [სრულად »»]
- არონი რაიმონ (1904-1983)
- შეგვიძლია მივიჩნიოთ საერთაშორისო ურთიერთობათა ერთ-ერთ იმ თეორეტიკოსად, რომლის შეხედულებანი ამაგრებენ პოლიტიკური რეალიზმის კონცეფციას. არონიც ფიქრობს, რომ ჰეგემონური საერთაშორისო სისტემები [სრულად »»]
- არსენალი
- (arsenal) 1. სამხედრო იარაღისა და საჭურვლის საწყობი; 2. გადატ. რისამე დიდი რაოდენობა, მარაგი; 3. მოძვ. ქარხანა, სადაც იარაღსა და სამხედრო საჭურველს ამზადებდნენ და არემონტებდნენ. [სრულად »»]
- არსი
- რისამე დედააზრი. იხ. აგრეთვე: საჯარო პოლიტიკა =უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : [3 ტომად] / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა. - I-ლი გამოც.. - [თბ.] : ფანტაზია, 2006. - [სრულად »»]
- არტ-ნუვო
- (art nouveau) მხატვრული მიმდინარეობა ხელოვნებაში, არქიტექტურასა და დიზაინში. XIX საუკუნის მეორე ნახევარსა და XX საუკუნის დასაწყისში ტერმინი გამოიყენებოდა „ახალი ხელოვნების“ აღსანიშნავად [სრულად »»]
- არტემიდე
- ზევსისა და ლეტოს ასული, აპოლონის და, უპირატესად მთვარის ქალღმერთი, ითვლებოდა ნადირობის ქალღმერთადაც იხ. აგრეთვე: ლიტერატურული პერსონაჟი, არგონავტიკა, არგონავტიკა - წიგნი პირველი – [სრულად »»]
- არტემისი
- ოლიმპიური პანთეონის უმნიშვნელოვანესი ღვთაება. ნადირობის ქალღმერთი. ცხოველთა, მცენარეთა, აგრეთვე ქორწინებისა და მშობიარეთა მფარველი. ზევსისა და ლეტოს ასული, აპოლონის ტყუპისცალი. მას [სრულად »»]
- არტეფაქტი
- ნებისმიერი ხელოვნურად შექმნილი ობიექტი. ზოგიერთი მეცნიერის გაგებით, ა. არის არა მხოლოდ ფიზიკური, არამედ იდეაციური ობიექტიც, კულტურის სპეციალიზებულ სფეროებში ფუნქციონირებადი და კულტურული [სრულად »»]
- არტიკულაცია
- (articulation; артикулация; articulatio) (ლათ. articulatio დანაწევრებით გამოთქმა) – 1. სახსარი, ჩონჩხის ძვლების შესახსრება. 2. მეტყველების ორგანოთა (ტუჩების, ენის, რბილი სასის, ხმოვანი [სრულად »»]
- არტისტი
- (artiste) ადამიანი, რომელიც საჯაროდ ასრულებს ხელოვნების ნაწარმოებს; მსახიობი. იხ. აგრეთვე: ინჟენიუ =ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი / შეადგინა [და წინასიტყვ. დაურთო] მიხეილ [სრულად »»]
- არურუ
- დედამიწის დედა–ღვთაება, ენლილის და, ენკის მეუღლე და ნინსარის დედა იხ. აგრეთვე: გილგამეშის ეპოსი, ენლილი, ენქიდუ =ვიკიპედია გილგამეშის ეპოსი
- არფა
- (arpa; Harfe) ქნარი, ერთ-ერთი უძველესი სიმებიანი საკრავი. თანამედროვე არფა 46 სიმიანია. სიმები ვერტიკალურადაა გაბმული რეზონატორიან სამკუთხა ჩარჩოზე. არფას აწყობენ დიატონური წესით; ძირითადი [სრულად »»]
- არქეო ...
- (archaios – უძველესი) რთული სიტყვის პირველი შემადგენელი ნაწილი - „ძველის” შესატყვისი, მიანიშნებს სიძველეზე. =მოხელის სამაგიდო ლექსიკონი / გაეროს განვითარების პროგრამა; [შემდგ.: სამსონ [სრულად »»]
- არქეოგრაფია
- დამხმარე საისტორიო დისციპლინა, რომლის მიზანია ისტორიული ძეგლების მომზადება გამოსაცემად. იხ. აგრეთვე: გრაფია =უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : [3 ტომად] / შეადგინა ალექსანდრე [სრულად »»]
- არქეოლოგია
- (archaios, logos – ძველი და მოძღვრება) მეცნიერება, რომელიც ძველი ხალხების კულტურას და ყოფა-ცხოვრებას სწავლობს შემონახული ნივთიერი ძეგლების მიხედვით (ასეთი ძეგლების მოსაპოვებლად არქეოლოგები [სრულად »»]
- არქეოპოლისი
- ეგრისის ძველი დედაქალაქის, ციხე-გოჯის ბერძნული სახელწოდება (იგივე ნოქალაქევი). იხ. აგრეთვე: ქალაქი =უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : [3 ტომად] / შეადგინა ალექსანდრე [სრულად »»]
- არქეტიპი
- (archetypon) რისამე პირველსახე, საწყისი, ამოსავალი ფორმა. =სიმბოლოები ქრისტიანულ ხელოვნებაში ენციკლოპედია: [შეადგინა გიორგი კენჭოშვილმა] თბილისი
- არქეტიპი(არქეტიპისა)
- (archetypon: არცჰē–საწყისი და ტყპოს სახე) წიგნ. რისამე პირველსახე, საწყისი, ამოსავალი ფორმა. გვიან მიაქციეს ყურადღება მხატვრული მეტყველების არქეტიპებს ქრისტიანულ მწერლობაში («ლიტ. საქ.»). [სრულად »»]
| ციფრული უნივერსალური სასკოლო ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |