 |
 | |
A B C D E F H I L N O P S T V W X Y
Ε Λ Μ Ν
Б В О
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ
Ε Λ Μ Ν
Б В О
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ
| შერჩეული ტერმინები: 3,036 | გვერდი: 92 / 152 |
- მონარქია
- (monarchia – თვითმპყრობელობა) მმართველობის ფორმა, როდესაც სახელმწიფოს სათავეში უდგას ერთი პირი - მონარქი; სახელმწიფო, რომელსაც მმართველობის ასეთი ფორმა აქვს. =აბსოლუტური მონარქია იხ. [სრულად »»]
- მონასტერი
- (cloister; abbey - კათოლიკური; monastery - მამაკაცების; nunnery - ქალთა; monasterion – განმარტოებული ადგილი) ბუდიზმსა და ქრისტიანობაში ბერებისა და მონაზვნების თემი, რომელსაც მიღებული აქვს [სრულად »»]
- მონიზმი
- (monos – ერთი) ფილოსოფიური მოძღვრება, რომელიც სამყაროს საფუძვლად აღიარებს ერთ საწყისს - ან მატერიას, ან სულს. ანტონიმი: დუალიზმი =ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი / შეადგინა [სრულად »»]
- მონიტორინგი
- (Monitoring) მ. გულისხმობს ინფორმაციის სისტემატურ შეკრებასა და დამუშავებას რომელიმე კონკრეტულ საჭირბოროტო საკითხზე და მიღებული ცოდნის გამოყენებას არსებული ვითარების გასაუმჯობესებლად. [სრულად »»]
- მონოლოგი
- (monologue; monologue; monologos, monos ერთი + logos სიტყვა) მონოლოგი დიალოგის საპირისპირო ფორმაა. მონოლოგის არსი ის არის, რომ ერთი პიროვნება (პედაგოგი, მომხსენებელი) ხანგრძლივად საუბრობს [სრულად »»]
- მონომერი
- (monos ერთი, ერთიანი, meros ნაწილი) ამა თუ იმ ნივთიერების უმარტივესი მოლეკულური ფორმა. =გოგიჩაძე გიორგი, ლექსიკონი ბიოლოგიური და სამედიცინო ტერმინები და ცნებები / გ. გოგიჩაძე, გ. [სრულად »»]
- მონოფიზიტობა
- (monos – ერთი, physis – ბუნება) ბერძნული სიტყვაა და ნიშნავს ერთბუნებიანობას. მიმართულებაა ქრისტიანობაში, რომელიც აღიარებს ქრისტეს მხოლოდ ერთ ბუნებას, რაც ეწინააღმდეგება ქალკედონის საეკლესიო [სრულად »»]
- მონტესკიე შარლ ლუი დე (1689–1755)
- შარლ ლუი დე მონტესკიე ფრანგი ფილოსოფოსი, მწერალი და კრიტიკოსი, რომლის იდეებიც კონსერვატივიზმისა და პროგრესივიზმის საუცხოო სინთეზია, ერთი მხრივ იცავდა არისტოკრატიული ფენის ინტერესებს, [სრულად »»]
- მორალი
- (moralis – ზნეობრივი) 1. იმ წესების, ნორმების ერთობლიობა, რომლებიც განსაზღვრავს ადამიანთა ურთიერთდამოკიდებულებასა და ყოფაქცევას ამა თუ იმ საზოგადოებაში; ზნეობა. 2. ზნეობრივი დასკვნა, [სრულად »»]
- მორალური
- 1. მორალთან დაკავშირებული. 2. მაღალზნეობრივი; ეთიკური. მორალური გაცვეთა მანქანისა - ეკონ. ჯერ კიდევ სრულიად გამოსადეგი მანქანის გადაქცევა მოძველებულად ახალი, ტექნიკურად სრულყოფილი ან უფრო [სრულად »»]
- მორატორიუმი
- საგარეო ან საშინაო ვალდებულებების შესრულების შეჩერება. მ-ის ვადა განცხადებაში ან მითითებულია, ან არა. ამ უკანასკნელ შემთხვევაში მ. უვადოდ ითვლება და ნებისმიერ დროს შეიძლება შეწყდეს. გარდა [სრულად »»]
- მორფოლოგია
- (morphē – ფორმა, logos – მოძღვრება) 1. მეცნიერება ორგანიზმების, ორგანოების, ნიადაგების აგებულების შესახებ; ორგანიზმების, ორგანოების, ნიადაგების აგებულება. 2. გრამატიკის ნაწილი, რომელიც [სრულად »»]
- მორჭმული
- გამარჯვებული, წარმატებული იხ. აგრეთვე: პოროსი =რუსთაველი, შოთა. ვეფხისტყაოსანი : [პოემა] / შოთა რუსთაველი ; [ტექსტი გამოსაც. მოამზადა, განმარტებანი, კომენტ. და ლიტ. გარჩევა დაურთო [სრულად »»]
- მოტივი
- (motif) 1. რაიმე მოქმედების, საქციელის გამომწვევი მიზეზი. 2. მოსაზრება, საბუთი რისამე სასარგებლოდ. 3. მუსიკალური ნაწარმოების ძირითადი ელემენტი, მელოდია; ჰანგი, კილო. იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- მოტორული
- 1. რასაც მოტორი აქვს; მოტორით მოძრავი; მოტორიანი, ძრავიანი. 2. ფსიქ., ფიზიოლ. მოძრაობითი. იხ. აგრეთვე: დეპრესია =ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი / შეადგინა [და წინასიტყვ. [სრულად »»]
- მოურავი
- ადგილობრივი ადმინისტრაციული აპარატის მთავარი მოხელე შუა საუკუნეების საქართველოში. თავდაპირველად, მისი ფუნქციები სამეურნეო სფეროს შეეხებოდა (მამულისა და მეურნეობის გამგებლობა), გვიანფეოდალურ [სრულად »»]
- მოქალაქე
- ვიწრო სამართლებრივი თვალსაზრისით წარმოადგენს იმ სახელმწიფოს მაცხოვრებელს, სადაც კანონი იცავს ადამიანების მოქალაქეობრივ და პოლიტიკურ უფლებებს და სადაც ადამიანებს საკუთარი მოვალეობები აქვთ [სრულად »»]
- მოქალაქეთა მონაწილეობა
- ადგილობრივი მოსახლეობის შესაძლებლობა, შექმნას სამოქალაქო ორგანიზაციები და მონაწილეობა მიიღოს იმ პრობლემების გადაჭრაში, რაც მას აწუხებს Democracy at the level T.D Sisk. IDEA.2001). იხ. [სრულად »»]
- მოხალისეობა
- თავისუფალი ნების საფუძველზე შესრულებული ფართო სპექტრის საზოგადოებრივად სასარგებლო საქმინაობა, რომლის განხორციელების უპირველეს მიზანს არ წარმოადგენს ფულადი ანაზღაურების მიღება. [სრულად »»]
- მოხელე
- (employee, official, officer) პირი, რომელიც ინიშნება ან აირჩევა სახაზინო დაწესებულების საშტატო (შტატით გათვალისწინებულ) თანამდებობაზე. მოხელეები იყოფიან სახელმწიფო მოხელეებად და ადგილობრივი [სრულად »»]
| ციფრული უნივერსალური სასკოლო ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |