 |
 | |
A B C D E F H I L N O P S T V W X Y
Ε Λ Μ Ν
Б В О
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ
Ε Λ Μ Ν
Б В О
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ
| შერჩეული ტერმინები: 3,036 | გვერდი: 99 / 152 |
- ორგანი
- (organum; organon – იარაღი, ხელსაწყო) კლავიშიანი სასულე მუს. საკრავი. შედგება ერთ კორპუსში მოთავსებული სხვადასხვა ზომის ხის ლითონის მილებისა და პნევმატიკური სისტემისაგან. საკრავს მიდგმული [სრულად »»]
- ორგანიზაცია
- ადამიანთა ჯგუფი, რომელთა საქმიანობა კოორდინირდება შეგნებულად საერთო მიზნის ან მიზნების მისაღწევად. განასხვავებენ კომერციულ და არაკომერციულ ორგანიზაციებს. კომერციული ორგანიზაციების მიზანია [სრულად »»]
- ორგანო
- (organon – იარაღი) 1. ცხოველის ან მცენარის ორგანიზმის ნაწილი, რომელიც გარკვეულ ფუნქციებს ასრულებს. 2. დაწესებულება, ორგანიზაცია, რომელიც გარკვეულ ამოცანებს ასრულებს საზოგადოებრივი [სრულად »»]
- ორგანოიდები
- (organon – ორგანო, იარაღი, eidos – სახე) უჯრედის მუდმივი, სპეციალიზებული სისტემები, რომლებიც ასრულებენ განსაზღვრულ ფუნქციებს (მიტოქონდრიები, გოლჯის აპარატი, ცენტროსომა, რიბოსომები და სხვ.). [სრულად »»]
- ორგანული
- 1. ორგანიზმთან დაკავშირებული; სასიცოცხლო პროცესებით დახასიათებული; ცოცხალი. მაგ., ორგანული ბუნება. 2. მცენარეული ან ცხოველური ორგანიზმის დაშლის შედეგად წარმოქმნილი; ასეთი დაშლის პროდუქტი. [სრულად »»]
- ორგია
- სამყაროში დიონისესადმი მიძღვნილი დღესასწაული. რომელსაც თან ახლდა საიდუმლო რიტუალები და მსხვერპლშეწირვები თავაშვებული დროსტარება, ნადიმი =მსოფლიო კულტურა და ხელოვნება : სასკოლო [სრულად »»]
- ორდენი
- (ordo (ordinis) – რიგი, თანრიგი, წესრიგი, წოდება; order; orden) 1. სამხედრო ან სამოქალაქო დამსახურებისთვის ჯილდო, წარჩინების განსაკუთრებული ნიშანი; 2. ზოგიერთი საიდუმლო დაწესებულების [სრულად »»]
- ორიენტალიზმი
- (oriens – აღმოსავლეთი) ორენტალისტი არის ის, „ვინც ასწავლის, წერს ან იკვლევს აღმოსავლეთს – და ეს ეხება ყველას, იქნება ანთროპოლოგი, სოციოლოგი, ისტორიკოსი თუ ფილოლოგი – მათი კვლევების [სრულად »»]
- ორიენტალისტი
- ორიენტალისტიკის სპეციალისტი; აღმოსავლეთმცოდნე. იხ. აგრეთვე: ორიენტალისტიკა, ორიენტალიზმი =ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი / შეადგინა [და წინასიტყვ. დაურთო] მიხეილ [სრულად »»]
- ორიენტალისტიკა
- (orientalis – აღმოსავლეთისა, აღმოსავლური) იმ მეცნიერებათა ერთობლიობა, რომლებიც სწავლობენ აღმოსავლეთის ქვეყნების ისტორიას, ეკონომიკას, ენებს, ლიტერატურას, ხელოვნებას და სხვ.; [სრულად »»]
- ორიენტაცია
- (orientation; orientation; oriens (orientis) – აღმოსავლეთი) 1. საკუთარი ადგილმდებარეობის განსაზღვრა; 2. გარემო პირობებში, სიტუაციაში გარკვევის უნარი; 3. რაიმე მიმართულებით მოქმედების [სრულად »»]
- ორკესტრი
- (orchestre) 1. კოლექტივი სხვადასხვა ინსტრუმენტის დამკვრელი მუსიკოსებისა, რომლებიც ერთად ასრულებენ მუსიკალურ ნაწარმოებებს; 2. თეატრში: ადგილი სცენის წინ, სადაც ორკესტრი თავსდება. იხ. [სრულად »»]
- ორნამენტი
- (ornamentum) მხატვრული, გრაფიკული ან სკულპტურული სამკაული, რომელიც შედგება გეომეტრიული ფიგურების ანდა სტილიზებული ცხოველების, მცენარეების გამოსახულებათაგან; ჩუქურთმა. იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- ორპალატიანი სისტემა
- სახელმწიფოს მართვის სისტემა, რომლის დროსაც ქვეყნის უმაღლესი საკანონმდებლო ორგანიზაცია ორი პალატისაგან შედგება. ბევრ ქვეყანაში ზემო პალატას შედარებით შეზღუდული, ქვედა პალატაში მიღებულ [სრულად »»]
- ორფეოსი
- მითიური მომღერალი და ავტორი მისტიური ჰიმნებისა (ე.წ. "ორფიკული ჰიმნები"), მუზა კალიოპესა და თრაკიის მეფის ეაგრეს ვაჟი, ევრიდიკეს მეუღლე. მითის მიხედვით ევრიდიკე გველმა დაგესლა და [სრულად »»]
- ოსტატი
- ( ) 1. თავისი საქმის კარგად მცოდნე ხელოსანი. 2. წარმოების, საამქროს სპეციალური დარგის ერთი რომელიმე ვიწრო უბნის ხელმძღვანელი. 3. (გადატანით) რაიმე საქმეში დიდად გამოცდილი, [სრულად »»]
- ოსტატობა
- 1. ოსტატად ყოფნა; ოსტატის საქმიანობა. 2. (გადატანით) მოხერხება, ეშმაკობა. იხ. აგრეთვე: ოსტატი =უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : [3 ტომად] / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა. [სრულად »»]
- ოსტატური
- 1. ოსტატის (მნიშვნელობა 1,3) დამახასიათებელი; ძალიან კარგად, მაღალხარისხოვნად შესრულებული. 2. (გადატანით) მოხერხებული, ეშმაკური. იხ. აგრეთვე: ოსტატი =უნივერსალური ენციკლოპედიური [სრულად »»]
- ოტოსი
- მითიური ტიტანები, რომელთაც ოლიმპიელთა დამხობა განიზრახეს (იხ. `ილიადა~ მე-5, 385 და შმდ.). იხ. აგრეთვე: ილიადა, ნადიმი, მითი, ტიტანები, ეფიალტე, ოლიმპი =ნადიმი / პლატონი ; ძველი ბერძ. [სრულად »»]
- ოფიცერი
- (Offizier) პირი, რომელიც არმიისა და ფლოტის მეთაურთა შემადგენლობას განეკუთვნება. =ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი / შეადგინა [და წინასიტყვ. დაურთო] მიხეილ ჭაბაშვილმა. - მე-3 [სრულად »»]
| ციფრული უნივერსალური სასკოლო ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |