A B D E F H I L O P T V W X Y

ეა ეგ ედ ევ ეზ ეთ ეი ეკ ელ ემ ენ ეო ეპ ერ ეს ეტ ეუ ეფ ექ ეშ
ეპა ეპი ეპო
შერჩეული ტერმინები: 16 გვერდი: 1 / 1
ეპარხოზი
დიდი ვეზირი (საბა). იხ. აგრეთვე: ვეზირი, პიტიახში =უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : [3 ტომად] / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა. - I-ლი გამოც.. - [თბ.] : ფანტაზია, 2006. - [სრულად »»]
ეპატაჟი
(épatage) სკანდალური გამოხდომა; საქციელი, რომელიც არღვევს საერთოდ მიღებულ ნორმებსა და წესებს. =ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი / შეადგინა [და წინასიტყვ. დაურთო] მიხეილ [სრულად »»]
ეპიგრამა
1. მოკლე სატირული ლექსი. 2. ძველ საბერძნეთში: ძეგლზე, შენობაზე, საჩუქარზე და მისთანებზე გაკეთებული წარწერა პროზად ან ლექსად. იხ. აგრეთვე: სატირა, პროზა, ლიტერატურა =უნივერსალური [სრულად »»]
ეპიგრაფი
(эпиграф; epigraph; epigraphē) ციტატა სხვა თხზულებიდან ან რაიმე გამონათქვამი, რომელიც უძღვის ლიტერატურულ ნაწარმოებს ან მის ცალკეულ თავს და გამოხატავს ნაწარმოების (თავის) ძირითად აზრს, იდეას. [სრულად »»]
ეპიზოდი
მხატვრული ნაწარმოების ის ნაწილი, რომელშიც ქვეთემაა განვითარებული, აღწერილია მომხდარი ამბის ცალკეული შემთხვევა. მთავარი თემის განვითარების მიზნით მხატვრული ნაწარმოები დაყოფილია ცალკეულ [სრულად »»]
ეპითეტი
(epitheton) მსაზღვრელი სიტყვა, რომელიც დაერთვის საგნის ან მოვლენის სახელს და გახაზავს მის დამახასიათებელ თვისებას, აძლევს მას მხატვრულ გამომსახველობას. იხ. აგრეთვე: აპოლონი, ემბასი, [სრულად »»]
ეპიკა
ეპიკურ ნაწარმოებთა ერთობლიობა. იხ. აგრეთვე: ლიტერატურა, ეპიკური =უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : [3 ტომად] / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა. - I-ლი გამოც.. - [თბ.] : [სრულად »»]
ეპიკურე (ძვ.წ.აღ. 341 - 270)
ძველბერძენი ფილოსოფოსი, მატერიალისტი, ანტიკური ატომისტური მოძღვრების გამგრძელებელი იხ. აგრეთვე: პერსონალია, მარქსი კარლ (1818-1883), ფილოსოფოსი, ანტიკური, ატომი =უნივერსალური [სრულად »»]
ეპიკური
(epikos) 1. ეპოსთან დაკავშირებული. 2. გადატ. დინჯი, დარბაისლური. იხ. აგრეთვე: ლიტერატურა, ეპიკა, ეპოსი =ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი / შეადგინა [და წინასიტყვ. დაურთო] [სრულად »»]
ეპილოგი
(epilogue; Epilogos epi – შემდგომ logos – სიტყვა, ცნება, მოძღვრება) 1. ძველბერძნულ დრამაში: დასკვნითი მიმართვა მაყურებლისადმი, რომელშიც გადმოცემულია ავტორის განზრახვა ან დადგმის მოკლე [სრულად »»]
ეპისკოპოსი
(epíscopos (ზმნიდან epi-scopein „ზემოდან ცქერა“, „მეთვალყურეობა“); Vescovo) ქრისტიანული ეკლესიების უმრავლესობის უმაღლესი იერარქი, არქიელთა საერთო სახელი, მღვდელმთავარი. იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
ეპიფორა
სალექსო სტრიქონთა ბოლოში ბგერათა კომპლექსების სიტყვების ან სიტყვათა ჯგუფების განმეორება. ანაფორის საპირისპირო ხერხია. იხ. აგრეთვე: ანაფორა, კომპლექსი =უნივერსალური ენციკლოპედიური [სრულად »»]
ეპოდი
(epodē) ანტიკურ ლექსთწყობაში; ლირიკული ლექსი, რომელშიც გრძელი ტაეპი ენაცვლება მოკლეს. იხ. აგრეთვე: ტაეპი, ლირიკული, ანტიკური =ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი / შეადგინა [და [სრულად »»]
ეპონიმი
(eponymos–სახელი) ბერძნული სიტყვაა და ქართულად სახელის მიცემას ნიშნავს, როდესაც რომელიმე გეოგრაფიულ ადგილს ამა თუ იმ გმირის ან ღვთაების სახელი დარქმევა. იხ. აგრეთვე: აკადემოსი [სრულად »»]
ეპოსი
ლიტერატურის ჟანრი, რომელშიც ავტორი აგვიწერს მისი პიროვნების გარეშე არსებულ სამყაროს ისე, რომ არ ამჟღავნებს უშუალოდ თავის პირად განწყობილებას. მასში მწერლის პოზიცია დაფარულია. მწერალი [სრულად »»]
ეპოქა
1. დროის ხანგრძლივი მონაკვეთი, რომელიც ხასიათდება ღირსშესანიშნავი მოვლენით. 2. გეოლოგიური პერიოდის ნაწილი, რომელიც იყოფა საუკუნეებად. 3. ასტრ. მომენტი, საიდანაც იწყებენ ცის სხეულის [სრულად »»]
ციფრული უნივერსალური სასკოლო ლექსიკონი ლექსიკონები
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9