A B C D E F H I L N O P S T V W X Y
Ε Λ Μ Ν
Б В О

ოა ობ ოგ ოდ ოთ ოკ ოლ ომ ონ ოპ ორ ოს ოტ ოფ ოქ ოჩ ოჯ
ორა ორგ ორდ ორი ორკ ორნ ორპ ორფ
შერჩეული ტერმინები: 17 გვერდი: 1 / 1
ორაკული
ბერძენთა რწმენით, ორაკული ღვთაებისა და ადამიანის ურთიერთობის ერთ-ერთი გამოვლინება იყო. ორაკული ეწოდებოდა როგორც თავად მისნობას, ასევე იმ ადგილს, სადაც წინასწარმეტყველებდა მისანი. დელფოში [სრულად »»]
ორატორი
(orator) 1. პირი, რომელიც საჯაროდ წარმოთქვამს სიტყვას. 2. ადამიანი, რომელსაც ეხერხება საჯაროდ სიტყვების წარმოთქმა; მჭევრმეტყველი. იხ. აგრეთვე: რიტორი =ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო [სრულად »»]
ორატორია
(oratorio) დრამატული სიუჟეტის მქონე მუსიკალური ნაწარმოები, რომელიც დაწერილია გუნდისა, სოლისტ-მომღერლებისა და ორკესტრისათვის და განკუთვნილია საკონცერტო შესრულებისათვის იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
ორგანი
(organum; organon – იარაღი, ხელსაწყო) კლავიშიანი სასულე მუს. საკრავი. შედგება ერთ კორპუსში მოთავსებული სხვადასხვა ზომის ხის ლითონის მილებისა და პნევმატიკური სისტემისაგან. საკრავს მიდგმული [სრულად »»]
ორგანიზაცია
ადამიანთა ჯგუფი, რომელთა საქმიანობა კოორდინირდება შეგნებულად საერთო მიზნის ან მიზნების მისაღწევად. განასხვავებენ კომერციულ და არაკომერციულ ორგანიზაციებს. კომერციული ორგანიზაციების მიზანია [სრულად »»]
ორგანო
(organon – იარაღი) 1. ცხოველის ან მცენარის ორგანიზმის ნაწილი, რომელიც გარკვეულ ფუნქციებს ასრულებს. 2. დაწესებულება, ორგანიზაცია, რომელიც გარკვეულ ამოცანებს ასრულებს საზოგადოებრივი [სრულად »»]
ორგანოიდები
(organon – ორგანო, იარაღი, eidos – სახე) უჯრედის მუდმივი, სპეციალიზებული სისტემები, რომლებიც ასრულებენ განსაზღვრულ ფუნქციებს (მიტოქონდრიები, გოლჯის აპარატი, ცენტროსომა, რიბოსომები და სხვ.). [სრულად »»]
ორგანული
1. ორგანიზმთან დაკავშირებული; სასიცოცხლო პროცესებით დახასიათებული; ცოცხალი. მაგ., ორგანული ბუნება. 2. მცენარეული ან ცხოველური ორგანიზმის დაშლის შედეგად წარმოქმნილი; ასეთი დაშლის პროდუქტი. [სრულად »»]
ორდენი
(ordo (ordinis) – რიგი, თანრიგი, წესრიგი, წოდება; order; orden) 1. სამხედრო ან სამოქალაქო დამსახურებისთვის ჯილდო, წარჩინების განსაკუთრებული ნიშანი; 2. ზოგიერთი საიდუმლო დაწესებულების [სრულად »»]
ორიენტალიზმი
(oriens – აღმოსავლეთი) ორენტალისტი არის ის, „ვინც ასწავლის, წერს ან იკვლევს აღმოსავლეთს – და ეს ეხება ყველას, იქნება ანთროპოლოგი, სოციოლოგი, ისტორიკოსი თუ ფილოლოგი – მათი კვლევების [სრულად »»]
ორიენტალისტი
ორიენტალისტიკის სპეციალისტი; აღმოსავლეთმცოდნე. იხ. აგრეთვე: ორიენტალისტიკა, ორიენტალიზმი =ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი / შეადგინა [და წინასიტყვ. დაურთო] მიხეილ [სრულად »»]
ორიენტალისტიკა
(orientalis – აღმოსავლეთისა, აღმოსავლური) იმ მეცნიერებათა ერთობლიობა, რომლებიც სწავლობენ აღმოსავლეთის ქვეყნების ისტორიას, ეკონომიკას, ენებს, ლიტერატურას, ხელოვნებას და სხვ.; [სრულად »»]
ორიენტაცია
(orientation; orientation; oriens (orientis) – აღმოსავლეთი) 1. საკუთარი ადგილმდებარეობის განსაზღვრა; 2. გარემო პირობებში, სიტუაციაში გარკვევის უნარი; 3. რაიმე მიმართულებით მოქმედების [სრულად »»]
ორკესტრი
(orchestre) 1. კოლექტივი სხვადასხვა ინსტრუმენტის დამკვრელი მუსიკოსებისა, რომლებიც ერთად ასრულებენ მუსიკალურ ნაწარმოებებს; 2. თეატრში: ადგილი სცენის წინ, სადაც ორკესტრი თავსდება. იხ. [სრულად »»]
ორნამენტი
(ornamentum) მხატვრული, გრაფიკული ან სკულპტურული სამკაული, რომელიც შედგება გეომეტრიული ფიგურების ანდა სტილიზებული ცხოველების, მცენარეების გამოსახულებათაგან; ჩუქურთმა. იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
ორპალატიანი სისტემა
სახელმწიფოს მართვის სისტემა, რომლის დროსაც ქვეყნის უმაღლესი საკანონმდებლო ორგანიზაცია ორი პალატისაგან შედგება. ბევრ ქვეყანაში ზემო პალატას შედარებით შეზღუდული, ქვედა პალატაში მიღებულ [სრულად »»]
ორფეოსი
მითიური მომღერალი და ავტორი მისტიური ჰიმნებისა (ე.წ. "ორფიკული ჰიმნები"), მუზა კალიოპესა და თრაკიის მეფის ეაგრეს ვაჟი, ევრიდიკეს მეუღლე. მითის მიხედვით ევრიდიკე გველმა დაგესლა და [სრულად »»]
ციფრული უნივერსალური სასკოლო ლექსიკონი ლექსიკონები
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9