ყოველ საგანს თავისი სახელი აქვს. საგნის აღმნიშვნელ სიტყვას არსებითი სახელი ჰქვია. არსებითი სახელის კითხვებია: ვინ? რა? ვინ? კითხვა დაესმის მხოლოდ ადამიანის აღმნიშვნელ სახელს, სხვებს - [სრულად »»]
წინადადება, რომელიც ბრძანებას ან მოწოდებას გამოხატავს. =მაგ.: გაჩუმდი! ხმა ჩაიწყვიტე! ; ბრძანებითი წინადადება გამოხატავს აგრეთვე თხოვნას, რჩევა-დარიგებას, დალოცვას და სხვ. ; ; მაგ.: [სრულად »»]
განსაზღვრება ჰქვია წინადადების წევრს, რომელიც ახასიათებს საგანს რაიმე ნიშნის მიხედვით. განსაზღვრება გადმოიცემა ზედსართავი სახელით, არსებითი სახელით, რიცხვითი სახელით, ნაცვალსახელით [სრულად »»]
წინადადების წევრი, რომელიც გვიჩვენებს, თუ სად, როდის, როგორ, რატომ ან რისთვის მოხდა მოქმედება =გარემოების კითხვებია: სად? საიდან? საითკენ? სადამდე? როდის? როგორ? რატომ? რისთვის?; ; [სრულად »»]
ენათმეცნიერების ნაწილი, რომელიც ენის აგებულებას სწავლობს იხ. აგრეთვე: წინადადება, ასო და ბგერა, არსებითი სახელი, ბრძანებითი წინადადება, განსაზღვრება, გარემოება, დამატება, დიალოგი, [სრულად »»]
წინადადების წევრი, რომელიც გამოხატავს სამოქმედო საგანს,ე.ი. ისეთ საგანს, რომელზედაც მოქმედებენ, რომლისთვისაც მოქმედებენ რომლითაც მოქმედებენ და სხვ. =მაგ.: ტოროლამ ნისკარტით ამოგლიჯა [სრულად »»]
[ორ ან რამდენიმე პირს შორის საუბარი] დიალოგის მონაწილე ყოველი პირის ნათქვამი იწყება ახალი სტრიქონით, წინ ტირე იწერება და ბრჭყალებში არ ჩაისმის. ავტორის სიტყვები შეიძლება ახლდეს და შეიძლება - [სრულად »»]
=ერთგვარ წევრთა შეერთება ორნაირია: კავშირიანი და უკავშირო. ; მინდორი და ველი ყვავის. ; მურია ღრინავს, ყეფს, ტრიალებს. ; პირველ წინადადებაში ერთგვარ ქვემდებარეებს და კავშირი აერთებს, [სრულად »»]