 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 107 / 262 |
- იქნები-ან:ტყრეშნ იქნებიან
- ცეცხლმსროლელი იარაღი დაიცლება და დაიჭექებს =„იქნებინ ტყრეშნი, იმას სხვა. მაჰყვების, კიდევ სხვაი“ („სცენა მთაში“). იხ. აგრეთვე: ტყრეშნ-ი-ტყრეშნ იქნებიან =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- იქოლებ-ა
- იწყევლება =ჩიტები ხეებზე ბუზღუნებენ, იწყევლებიან, იქოლებიან („ტყის კომედია“, მოქმ. I, გამოსვ. II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- იქორქორებ-ს:ხელზე იქორქორებს
- ხელში ათამაშებს, ეალერსება, ეფერება. =(თაგვები) ფიცხელას (ცაში ისროდენ, ხელზე იქორქორებდენ („სათაგური“, IV) როგორ მეალერსებოდენ და სულ ხელზე მიქორქორებდენ („დიდებ. საჩუქ.“). [სრულად »»]
- იქცევ-ს
- სულს იქცევს სუნთქავს. =ყველა ერთად აღიარებდა: ხმალი თითქოს კვნესის, სულს იქცევსო („ბათურის ხმალი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- იქცევა:ცა იქცევა
- დიდი წვიმაა, თავსხმაა. =ცა იქცეოდა და მიწა თავისთეის სუდარს ჰკერავდა („როგორ საშინლად ბნელოდა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- იღადრი-ს
- იკაწრავს იფხაჭნის =დედანი სტიროდენ თმებს იგლეჯავდენ, სახეს იკაწრიდენ, გულ-მკერდს იღადრიდენ („ეშმაკი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- იღებ-ს:კისრად იღებს
- თავის თავზე იღებს, კისრულობს. =„ნუ სჩადით უგვანს საქმესა, კისრად ნუ იღებთ სირცხვილსა!“ („ხევსური ბერდია“). იხ. აგრეთვე: კისერ-ი-კისრად იღებს ◊ იმიტომ ხომ არ აღებს მედუქნე დუქანს [სრულად »»]
- იღვმუთუნებ-ს
- იბურტჟეუნებს, ნაწყვეტ-ნაწყვეტად ღრენას დაიწყებს (ძაღლი, მტაცებელი ცხოველი) =(ტახმა) ამოჰკრა მაგრა მიწას დინგი ისე, რომ დათვსაც კი მოახვედრა გვერდებში. დათვმა იღმუთუნა, იუკადრისა („დათვი“, [სრულად »»]
- იღვრებ-ა
- თავისით ამოდის ქარქაშიდან (ხმალი, ხანჯალი..). =„ხმალი რას შვრება გიგისი„ ფრანგული გველის-პირისა?"; „სამჯერ იღვრება დღეშია, უგიგიობას სტირისა“ („გიგი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- იღვრენ-ს
- იღუღუნებს. =ახლა ეგენიც (ხუნდები) უნდა დაიზარდნენ... და უნდა იფრინონ და იდვრინონ ამ ჭალაში („გველი“.). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- იყაყვავებ-ა
- მაღლა სწევს (თავს), კისერს ძაბავს. =„რას იყაყვებით, ბიჭო, გოგო! დაწექით დაიძინეთ! - შეუტია შვილებს ნინიამ (*** ოლაც...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- იყაშყაშებ-ს
- ყაშყაშის ხმას გამოსცემს, - იკივლებს, (არწივი, ორბი...). =არწივმა.. ბევრი იყაშყაშა,ა აბრალებდა მონადირეს კლდეში შეკეტილს სატრფოს ნაშეყვარებული“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- იყივლებ-ს:წისქვილი იყივლებს
- წისქვილს საფქვავი შემოელევა და ცარიელი იბრუნებს (ამ დროს წისქვილი სხვაგვარ ხმას გამოსცემს და ამას „ყივილს“ ეძახიან). =„დააყრი საფქვავსა, წახვალ თავად, წამასწვები, ტკბილს ძილს გამააცხობ და [სრულად »»]
- იყოს
- ძაღლ იყოს თქვენის მკვდრისადა! - ლანძღვაა =ჩემ მაგიერ ძაღლი შეეწიროს თქვენს მიცვალებულს (შდრ. შესწირავს).; „ძაღლ იყოს თქვენის მკვდრისადა!- ვაჟკაცი იღებს ხმასაო („სტ.-მასპ.“. VII). [სრულად »»]
- იყურებ-ს
- მოისმენს. =ზღვამც ააღელვა მძინარე, ტალღნი ეგორა მთებურა, რომ გელს მფენიყო ნათელი, რა მისი ჩქეფა მეყურა („ზღვამც ააღელვა მძინარე");; ბოსლის კარზე გაგიარე. სულის-ქცექა ვაყურია („ძვ. და [სრულად »»]
- იშლი-ს:ბეწვს თმას იშლის
- ბრაზობს =„ნუ იბუწუდები, ბეწვს ნუ იშლი, ღვთის წყალობა აქვ ბუჩუკურსა, თორო"... („პატარა სცენა“);; (ზვიადაური) ბეწვს იშლის ბრაზმორეული როგორაც ვეფხვი - თმასო („სტ.- მასპ.“, VII). [სრულად »»]
- იშხივლებ-ს
- შხივილის ხმას გამოსცემს, იშხუვლებს. =მთვარე ცას შემოსწყრომია, წყალი ჩაჰხუის შორადა, ტირილად მესმის ჩხრიალი მისი ხევიდამ ორადა.; აგერა კიდევ იშხივლა, სული ამოჰხდა სწორადა! („მთათ ძილი“). [სრულად »»]
- იჩმახავ-ს
- იჭმუხნის, იღუშავს. =სწყინს და იჩმახავს სახესა, გალაღებული როდია! („პირველი გაზაფხულის სურათები...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- იჩმუჩნებ-ა
- იშმუშნება. =წიწმატა... უსიამოვნოდ იჩმუნნება მხრებში („ბერდიხა“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- იჩნევ-ს
- მაკეობა ეტჟობა (ცურზე), შესამჩნევია, რომ მაკეა. =„მამავ, ჩვენი ჭერემა იჩნევს, დიდი ცური აქვს („ახალი წელი ფშავში“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |