არევ-დარევს, მიანგრ-მოანგრევს. =(ფრინველებმა) ამდგვალ-დამდგვალეს იქაურობა („რედაქციაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ამ ხნისა, ამ ასაკისა; ხნიერი. =„სირცხვილი არ არია, ამდროთას კაცს რა ზედ მაჯდებითო!?“ („შთაბეჭდილებანი“, I). ამ დროთას („შთაბეჭდილებანი“, I) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: აესევ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
=ამინი ჩამოივლის იხ. აგრეთვე: ჩამოივლი-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, [სრულად »»]
ამოცანა =ეს ამიცანა ამიცნოს, კაცი ვერ ვპოვე ჭკვიანი („ერთი სიყვარულის ამბავი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
მომაკვდავს თვალებს უხუჭავს და ხელებს გულზე უკრეფს. =მამა ამკაცრებს როსტია, გული წაჰსვლია დედასა,; ეურჩა შვილი მოხუცსა, მამას არ აძლევს ნებასა: ვერ იტანს ვაჟკაცის ფიქრი გულზე ხელების [სრულად »»]
„წამი“ (ვაჟა). =შვიდთავ მარჯვენა ააჭრა ერთის ამლათის ბანზედა („გმირის იდეალი“...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
დაფეთებული =როცა რას შავსომ, მაშინა კაცი ვარ დავლათიანი, —; უმისოდ ბეჩავს თვალები მიხდება ამლათიანი! („ფშაველი ლოთის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
უკიდურეს მდგომარეობაშია, ძალიან უჭირს. =ისაა სირცხვილი,... ვერ გაჰბედო, სთქვა სიმართლე, თუნდაც ამ თქმამ კაცი იქამდის მიიყვანოს, რომ პირში ბალახი ამოსდიოდეს („ფიქრები „ვეფხისტყაოსნის“ [სრულად »»]
გასაგონს, მოსასმენს გახდის. =გზირი... ხან აქ დააჩენს ქუდის წვერს, ხან იქ ამოადენს ძაღლების ყეფას, დედაკაცებისა და ქათმების წიოკს, ჟივილ-ხივილს („ჩვენი სოფელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
ამოუღებს (და მისცემს). =„ხალი (ქუმელი) რაიმ მედვა გუდაში, აის ამოვართვი“ („სურათი ფშავლის ცხოვრებიდამ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
ამოიყვანს (რაშიმე ჩასმულს ან ქვემოთ მყოფს). =„აღმართს რო აუდგებით, შვილო, მაშინ ამოგახდენ და სუ ფეხით იარე!" („საოცნებო“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: ამოაგებ-ს (ამააგებ-ს) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.