 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 110 / 262 |
- კამკამ-ი
- ბზინვა, დენის დროს ციმჟუქუნა წვიმის კამკამი, ჰაერი: ტურფა. =გრილია“ („მზეწვია“); წვეთები ცვივა კამკამით ალმასის თვალის ოდენა („ანნა ბულბული“, 1);; ხშირი ფოთლებიდან წვიმის ნამი კამკამით [სრულად »»]
- კამპ-ი
- კბილის გაკვრა (ცხენისაგან). =(კვიცმა) ხელის მიხლება იუკადრისა და კამპი გამკრა მხარზედ („მოგონება“);; (ცხენმა) კამპები იცის, წიხლი-თქო, ცხენი ვერ დაჰრევს ყალხშია („ცოლი. ანუ“, IV). [სრულად »»]
- კანკარდა
- ფორმის ქუდი, რომელსაც წინ ლითონის ნიშანი, კოკარდა აქვს მიკრული. =და ერთი მდგომი აქ კანკარდითა მეორეს კრეჭით მასზედ უჩვენებს („დაჩაგრ. მესტვირე “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- კანონ-ი-მოსეს კანონი
- ძველი აღთქმის ნაწილი, ებრაელთა წინასწარმეტყველის მოსეს სჯული. =ეს ჩვეულება შაეთანხმება მოსეს კანონს: „და ეტყოდა უფალი მოსეს და რქვა...“ („ფშავლები“ –– ძველს); ფშაველი, თანახმად ძველის [სრულად »»]
- კანტალაობა
- ქურდობა, ქურდ-ბაცაცობა, =აბა, რა საქმე ექნებოდა (მელია..) სოფელში კანტალაობის მეტი? („დიდებული საჩუქარი “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- კანჩალა
- კანჭი, წვივი (შდრ. კაჩანი). =(მუცელას) დევმა... წამოუვლო ხელი ირმის კანჩალას და ესროლა (ვარ.) („მუცელა “). იხ. აგრეთვე: კანჭალა, კაჩა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- კანცელია
- კანცელარია =ზამთარი რაკი დადგა, „კანცელიამაც“ გაიღვიძა („სურათები“), ზოგთ „კანცელია“ მოძებნეს და იქ დაიწყეს ძრომანი („საით გეძებო, არ ვაცი “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- კანჭალა
- =(მგელი) ვირის კანჭალას თვალს ვერ აშორებდა („დათვი", გამარჯვებული); დათვი ვირის „კანჭალასა ჰხრავდა (იქვე. III). იხ. აგრეთვე: კანჩალა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- კანჯარ-ი
- გარეული ვირი“ (გლ.) =ეღუმ. ჰე თულუხიშვილო, ვეფხვი ხარ, ველის კანჯარი („ფმშავლები“, – ძველს). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- კაპარ-ი
- ბურახის მაგვარი მომჟავო და შუშხუნა სასმელია (ქერის ფქვილს მოუკიდებენ წყალზე, საფუარს მისცემენ და, როცა შემზადდება, ყინულით ინახავენ). =წარმოვიდგინოთ იმნაირი კაცი, რომელსაც წყლის. და კაპრის [სრულად »»]
- კაპარჭ-ი
- ისრის ჩასაწყობი, საისრე. =(იოთამმა) მშვილდი და კაპარჭი (საისრე) დედაბოძზე წნელით მიმაგრებულს ირმის რქაზე ჩამოჰკიდა („როგორ გაჩნდენ ბუები“..., I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- კაპრიან-ი
- რაშიაც კაპარი დგას. =ხონჩაზე ქერის პურ გვედვა, ხელში კაპრიან ჯამიო („აქა ამბავი... “). იხ. აგრეთვე: კაპარ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- კაპუეტ-ი
- მდინარის (მტკნარი წყლის) თევზია ერთგვარი -კაპოეტი. =გამოდის მდინარიდან ორაგულები..., კალმახები – თითო ორი-სამი მტკაველი, ჭანრები. კაპუეტები („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნ-წ. 1, თ. III). [სრულად »»]
- კაპუნ-ი
- (ბუჩებისა) კბილზე კბილის ცემა. =„თავი გაგორდა მიწაზე, ტუჩებმა დაუწყო კაპუნი“ („ბახტრიონი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- კარ(ი)კურ-ი
- კარ-მიდამო, ეზო-მიდამო. =კარი-კურ ხილით სავსე მაქვ, ვაშლითა, ხელის სხლითაო („ფშავლების ცხოვრებიდამ“);; სავსეა ჩვენი ქვეყანა აფიცერ–პომპოლიკითა. იმათ ის გეარგეს – აგვივსეს კარკური [სრულად »»]
- კარ-ი
- =ბატონ-ი ◊ ჟამკარ-ი:ჟამკარი გადაირევა, ჟამკარის ამრევი ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : [სრულად »»]
- კარატე:კარატის ჯვარი
- ერთერთი მთავარი სალოცავი პირაქეთ ხევსურეთშიდ, ლიქოკის ხეობაში, კარატის მთაზე, სადაც ხევსურები კოპალას ლოცულობენ. ხახმატის ჯვარს კარატის ჯვრის კოპალასთვის „დაუძახებავ“: „მამეშველე, ჯარი [სრულად »»]
- კარახანა
- ნებისმიერი სასმისი, რომელსაც პურისჭამის შემდეგ ჩამოატარებენ სუფრაზე. =(მინდიამ) ასწია კარახანასა, გადიწურა და დაცალა („გველიდმჭამელი“. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- კარგადიაად
- კარგად. =„თავისად კარგადიაად ყოფილან ბალღიც მოსწრობია:“ („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- კარგუნელა
- კარგი, კოხტა, ლამაზი. =სუფიქსები ბარელ ქართველს არ უყვარს, ფშავში კი იხმარება, როგორც მაგალითად „იკ“, „ელ": ბატარ-იკ-ა, კარგ-უნ-ელ-ა და სხვ. („მცირე შენიშვნა“. –„ივერიის “). იხ. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |