 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 111 / 262 |
- კარგუნცელა
- =„ვაიმე, რა კარგუნცელა რაიმ არი ჩემი ძაღლი!“ (სურათი ფშავლის ცხოვრებიდამ “). იხ. აგრეთვე: კარგუნელა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- კართანელ-ი
- დევის სახელია. =მიდის კოპალა იხინჭას და ჰხედავს, დევი კართანელი გაწოლილა გზაზე („კოპალა და იახსარი... “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- კარი-კარ
- კარ-და-კარ. =„უნდა ჩავუდგე სოფლებსა, ვიარო კარი-კარაო“ („ბახტრიონი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- კარისპირ-ი
- სახლის გვერდზე მდებარე მამული, „სამი-ოთხი დღის სახნავი“ (ვაჟა). =ეს კარისპირები საშვილიშვილო საკუთრებაა ფშავლისა („ფშაველი და“... III) ◊ ეზო-მიდამო. სიყვარულმა ნახა ძვლები [სრულად »»]
- კასკას-ი
- კისკისი =მელმა აიხედა, ტრედების კასკასი რომ გაიგონა, ტრედები დაინახა და შენიშნა, რომ იმაზე იცინოდენ („ტრედები “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- კასკას-ტიკტიკ-ი
- კისკისი და ტიკტიკი. =ალი აღარსად სჩანდა, აღარსად მისი კასკას-ტიკტიკი, აღარსად მისი გაშლილი თმები!... („ნაპრალნი “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- კასკასებ-ს
- კისკისებს =„ნეტა ი საოხრო მუგუზალი მაინც წამომეღო!“ – კასკასებდა თევდორა („დათვი“,- ყეელამ);; ეს უცხო არსებანი „ წვერპირგასისხლიანებულები, საუცხოვოდ კასკასებენ, დახტიან ავსტრალიელებივით [სრულად »»]
- კატუნ-ი
- „გარეული კატა“ (ა. შან.). =კატუნნო, თქვენაც მობრძანდით, ნათესავნი ხართ ლომისა („მეჯლისი ლომისა“, III) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- კაფია
- „სახელდახელოდ ნათქვამი ლექსი, ექსპრომტი“ (ა. შან.) =დაიწყო ფშაველმა თავისებური კაფია (ვარ. („თეკლა-ბიჭი“); მოპირდაპირენი კაფიად (ექსპრომტად) „ეპასუხებიან“ ერთმანეთს („ძვ. და ახალი ფშავლ. [სრულად »»]
- კაჩა
- წვივი, კანჭი; კაჩა-ნ-ი =წვივები, გაზები“ (ვაჟა); „თუ საით ფეხი ჩასცა (ხაფანგში), ფინთად კი დასტაცებს ძმობის მაღმა, ი კაჩას“ („სცენები“,– ფშავლ. ცხოვრ., სცენა I). სულკურთხეულის გაზდილსა რა [სრულად »»]
- კაჩატიტველ-ი
- წვივტიტველი, კანჭებტიტველი =ხომ იცნობ შამბით დაზდილებს, ფერმწვანეთ, კაჩატიტვლებსა. (ვარ.) („პასუხი არყისა “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- კაჩხა
- ტოტებიანი საკიდი. =(გოგრა) საღამოობით კაჩხაზე ჩამოჰკიდებს მშვილდსა და ისარსაც ჯვარედინად გადაადებს („გოგრა“, IV),; (ხმალი) დიდხანს ეკიდა კაჩხაზე, არ გატანილა კარზედა („ბერიკაული“). იხ. [სრულად »»]
- კაც-ი
- ქმარი,მეუღლე. =თავის კაცისთვის ის კვერებს არა „ცდილობდა („ახალი წელი ფშავში “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- კაცი-რამ
- ვიღაც კაცი. =კაცი-რამ ლურჯ-ცხენიანი, ამოღებულის ხმალითა, მაღლიდან თავზე დაგვებრუნავს ტურფა იერით, ტანითა („ფშაველი ჯარისკაცის წერილი “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- კაცრიელობა
- კაცების სიმრავლე, კაციანობა. =უმატეთ ამათ სახლისა ღონესა, ჭონესა, კაცსა, კაცრიელობასა („ფშაველი და...“, II);; პირველად წულს მაუმატეთ ამaთ სახლშია, ღონე-ქონესა კაცსა, კაცრიელობასა („ფშაველი [სრულად »»]
- კაწა-კუწ-ი
- კბილების ერთმანეთზე ცემინების ხმა (ა. შან.) =გახშირდა მხეცთა ნადიმი, კბილების კაწა-კუწია („მეჯლისი ლომისა“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- კბილებღაჯუნა
- დიდკბილებიანი =„დამიხვდა შავ-ნაბდიანი, უზარმაზარის ტანისა.. დიდღ-ყურა, კბილებღაჯუნა, უმსგავსო ფერად შავისა.“ („სტ.-მასპ.“, VIII). იხ. აგრეთვე: - ღაჯუნა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- კეკ-ს
- კენკავს =აპრიალებულს მზის სხივით ქვიშას ვკეკ კლდისა ნაპ(რალსა) („შურთხის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- კელა
- კრაზანა =(გოგოთური) ფიქრობდა, ვცადო აფშინა აქვა ნამუსი თუ არა... თუ მარტო სხვის ვნებას ცდილობს, როგორაც კელა მბზუარა (ვარ.) („გოგოთურ და აფშინა“);; ამბობს: „ბზუიანო“, თითქოს სადმე ორი-სამი [სრულად »»]
- კენკეშა
- (Campanula lactiflora) „ფოთლიანი მცენარეა, იზრდება სიმალღლით ნახევარი ადლი, უმი იჭმევა“ (ვაჟა) გაზაფხულზედ, როდესაც ზვავები დნება, ნაზოვრებში კენკეშა და ჩადუნა ამოჩნდება („პატარა მწყემსის [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |