,,თავის ქალა“ (ვაჟა), =ამასთანავე უნდა მიექცეს ხალხის ჯიშის შესწავლის დროს ყურადღება ტყავის ფერს და კენჩხოს მოყვანილობას (ვარ.) („ხევსურები“);; გამოქვაბულის ზემოთავში ელაგა გამოხრული [სრულად »»]
-კენ. =მას ჟამსა ვიდოდი გზასა მას ერწოით კერძო („გოდება დიაკვნისა “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
კლდის ქიმი. =ხევსურთ ჯოყოლა გასწირეს მკვდარი, კლდის თავსა, კეტამზე („სტუმარ-მასპ." XII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ხაჭაპური =მექორწილეს აქვს 40-60 კეცეული დამზადებული და თითო კეცეულზე თითო ერბოიანი ჯამი. სდგას („ხევს. ქოთწ. “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
კვლავ, ისევ, აგრეთვე. =გული ხომ უწუხდებოდა, წყალსაც ასხამდენ კვალადა („მოგონება “). ◊ ,,მსგავსად“ (ა. შან.), ისე, როგორც... ხვალისა უფალმა იცის, ეს არის ცუდი ნიშანი: მიცქერენ [სრულად »»]
გამოკვებილი, გასუქებული. =შაუთქვი ერთი მოზვერი საუკეთესოდ კვებული („გონადირე“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ერთზამთარგამოვლილი მოზარდი რქოსანი პირუტყვი =„მაშ უნდა შევარჩინო ჩემი კვებულა?!“ („დათვი“, – ყველამ);; „აი, ეს კურატი (უჩვენებს კვებულაზე, რომელსაც თავრქაზე თოკი აქვს გადახვეული...) უნდა [სრულად »»]
განწირული, სასოწარკვეთილი ხმით. =(დედა შვილს) თან დასჩურჩულებს კვეთების ხმითა: „შენ გენაცვალე. იმედო სოფლის“ („სულა და კურდღელა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: ჩააგდებს: კვეთილში ჩააგდებს, ჩასმა:კვეთილში ჩასმა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : [სრულად »»]
სხვის ნაცოლარი ქმრისაგან. დაწუნებული, ცოცხლად გაშვებული იმ პირობით, რომ ქმარი არ შეირთოს“ (ვაჟა) =მოგივიდოდი ცოლადა, არ ვიყო კვეთილიანი („ძველებური ომი და..“), - კვეთილიანობა: [სრულად »»]
მრგვალი პური. =დიდი ხანია, წმინდის პური აღარ მეჭამა, დედამ კი გამომიცხო კვერი, წმინდის ფქვილი მოლოდინაანთგან ისესხა („პატარა მწყემსის ფიქრები“);; საწესჩვეულებო დანიშნულების ასეთი პური [სრულად »»]
დაბეჯითებით ამბობს, ხაზს უსვამს, იმეორებს. =მთაში კერის პირს მჯდომარე ხევსური ხმალსა ჰფერავდა,...; ერეკლეს დროის მამგონე ფიქრებს სჭრიდა და ჰკერავდა.; „სხვაზე არ გავცვლი სამშობლოს“, რა [სრულად »»]
ღმერთების პანთეონის ერთერთი მთავარი წევრი, ერთერთი ,,ხთიშვილი“ =დიდება შენთვის, კვირაო კარავიანო, დიდიდება შენთვის ღმერთო, დიდება შენთვის, გიორგი მუხის ანგელოზო“ („ფშავლები“ – ძველს). [სრულად »»]
მიუვალი ადგილი, ქარაფი კლდე. =სულღუმი ყაზბეგის „გველის მთის“, თუ არხოტის მთის „კვრივში“ სადღაც დაბინავებულა („რამე-რუმე მთისა “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
კვნიტი, პატარა ნატეხი. =ილოს ანგელოზს ეძახის ბიძა, ჯერ პატარაა, ალმასის კვრინწა („ილო“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]