 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 119 / 262 |
- ლიტურღია
- წირვა (ეკლესიაში), წირვის წესი. =„შემდეგ რაღას ასწავლით?“ „საღმრთო სჯულს, ლიტურღიას. ღიმნასტიკას და სხვადასხვ. .(„ჩემი მოგზაურობა...“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ლიშან-ი
- ნიშანი; სამიზნე. =ასეთს ვხედავთ ლიშნებსა, ეს თქმა რად არი ავისა?!“ („ხევისბრის განცხადება“);; „როს ლიშანს ესვრიან თოფებსა, კვამლი წევს, ისმის ზრიალი („ქართ. ქორწ.“ III). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- ლომისა
- ლომისის ჯვარი - ეკლესია და სალოცავი მთიულეთში, სოფ. მლეთეს ზემოთ, მთაზე. =„მიშველე ლომისის ჯვარო!“ - შეშინებელი ამბობდა („ხის ბეჭი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ლუაპრიან-ი
- ლოპრიანი, ლორწოიანი. =ხბო ლუპრიანი იყო და, რომ უფრო კარგად გაემშრალებინა ძროხის წინ, ბურდოზე დააწვინეს (*** „ოლაც“...) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ლუბ-მჭლე
- დამჭლევებული, გამხდარი. =გასასუქებლად ლუბ-მჭლენი აქ მოიბრძვიან მაზედა („მთათ მითხრეს“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ლუბდებ-ა
- მჭლევდება, ხდება. =ორაგულსაც, რაც კი სიმსუქნე შეიძლება, ეხლა აქვს დრო, მის შემდეგ ხდება ავად და ლუბდება („ნადირთა პატრონი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ლუგუმ-ი
- (ლუპუმ) ლუკმა =აღარც ტკბილი და აღარც მლაშე; (გადატ) უგემური, უმარილო. „არ რაღმე მეჭაშნიკება სიტყვა კოჭლა და ლუგუმი“ („ბახტრიონი“. XIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ლუთლუთა
- მოჩლექილი, გაურკვევლად მოლაპარაკე (ენა). =სოსიკამ ერთით სხვანაირად გადმომხედა და თავის ლუთლუთა ენით არხეინად მითხრა... („რამერუმე მთისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ლულუა
- ბავშვის სათამაშო, ზიზია. =ესენი ბალღები არიან, წვერილფეხობაა, და, როგორც მოგეხსენებათ, ბალღს ლულუა უყვარს („საახალწლო ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ლურთ-ი
- მსუქანი, რბილი ხორცი. =(გიგოლას) ხორცი მოუტანეს ხორცი ლურთი იყო, მქისე სუნი მოსდიოდა („დათვი“ - ყველამ) ;; „ღორია ლურთებითანა გემრიელი ვერც ხინკალია და ვერც სხვა რამე საჭმელია („სცენები“, [სრულად »»]
- ლურსა-დანა
- ხანჯლის შვილი, არა დასაკეცი, ცალპირა დანა. =იმან ხანჯრის ქარქაშიდან ამოიღო ლურსადანა, ააგო დანის წვერზე სანთლის ნაჭერი და მიუშვირა ცეცხლს („საშობაო მოთხრ.“ სტუმრები);; რაიბულს დიდი [სრულად »»]
- ლუსუმა
- (Primula macrocalyx) ყვითელყვავილიანი ფურისულა. =ია- ენძელას, ლუსუმა ორივეს გადაჰხვეოდა („სული ობლისა“);; კორდებს ამშვენებს ლუსუმა, იამაც გამოიღვიძა („პირველი გაზაფხული.“);; ჯერ ხომ [სრულად »»]
- ლუჭ-ლუჭად
- ლუწ-ლუწად, წყვილ-წყვილად, ტყუპ-ტყუპად. =თავ-თავქვე ჩამომცქერლები აქა-იქ იხედებიან და კინჭუხებში ვაჟების თოფნი ლუჭ-ლუჭად ტყვრებიან („თქვენი ჭირიმე“...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- მა-ს-დი-ს
- ესმის =ყველას მსურს გაგაგებინოთ, რაც მე ღვთისაგან მამდისა (ვარ.) („ხევისბრის განცხადება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- მა-ს-დნებ-ა
- ნახევრობა მასდნება ძალიან შეშინდება. =„წუხელისა ე იქით, წყლის პირზე რაიმა წიოდა, ის თუ იყო, ი ღვთისაგან წყეული, მე კი ნახევრობა მამდნა, შეილო!“ („საშობაო მოთხრ. - ნადირობა). [სრულად »»]
- მა-ჰ-ზიდნებ-ს
- მოსწევს მოქაჩავს. =„კვიცი გვარზე ხტისო“;; „არ შეიძლება ჯიშმა არ მაჰზიდნოს თავისაკეო“ - ამბობდა პაპა („პაპას მსოფლიო ფიქრები“).; მიწათ მაჰზიდსნებს - ძალიან მაგრა (ხმიანად) გავარდება (თოფი, [სრულად »»]
- მა-ჰ-კიდებ-ს-ერჟოლას მაჰკიდებს
- გააჟრჟოლებს, ჟრჟოლა აიტანს, თვალწინ დამიდგეს ლამაზი, ჟრჟოლა მამკიდოს ტანშია („ქეიფი“). იხ. აგრეთვე: მო-ჰ-კიდებ-ს:კანკალს მოჰკიდებს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მა-ჰ-ხდი-ს:სირცხვილს მაჰხდის
- წინანდელ მარცხს გამარჯვებით შეუცვლის, წინათ ჩადენილი სააუგო საქმის მაგიერ სასახელო საქმეს გაუკეთებს; ასახელებს. =„რას ვაქნევ, აბა, თქვენს გაზდას, თქვენს ქორწილებში სირბილსა? - თუ კი არ [სრულად »»]
- მააქევქევებს
- (მხედარი) მააქევქევებს ლურჯასა, ნალნი რიყეზე წივიან („გოგოთურ და აფშინა“, III). იხ. აგრეთვე: მოაქევქევებ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- მააქვივნებ-ს
- =„ხევსურებმა ჯორების დაპარვა დამაბრალეს და იმაზე ქვეყანამ მეჯორია მამაქვივნაო“. („ფშავვლი და...IX). იხ. აგრეთვე: მოაქვივნებ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |