 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 121 / 262 |
- მამა-გვარით
- მამა-პაპიდან, მოდგმით. =ხანდახან ჩავყრით ხინკალსა მოგვიდის მამა-გვარითა („მთაში“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- მამა-მამის ძმანი
- მამის ბიძაშვილები; მამის გვარის ხალხი. =მამის ძმათ მალექსებელსა ნამუს ვინ მისცა ქალსაო? („ფშაველი დედაკაცის მდგომარეობა...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მამათმთავარ-ი
- ბიბლიური ნოეს ეპითეტია. =ესიამოვნა მამათმთავარსა და დაუტევა იმიერ გლოვა („ნოე და ღვინო“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- მამალ-ი- მამლის ყანწი
- მამლის დეზი. =„ჩემის ბიძაშვილის ნიშნობაში გახლდით. კარგა დავლიეთ, სულ მამლის ყანწებითა ვსვით ღვინო“ („მელიასერეფენია“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მამგონე
- ჭირისუფალი, ვინც მიცვალებულს გაიხსენებს, შენდობას ეტყვის და სხვ. =ხომ იცით, უთვისტომო ვარ, მამგონე არა მრჩებბო („მწყემსის ანდერძი“);; ვიცოცხლო იმის მამგონედ, ვინც გულს მაჩნიეა წყლულია [სრულად »»]
- მამილამ
- ასე მიმართავს აზალგაზრდა ქალი მამას ან მამის ზნის მამაკაცს: მამობას გეფიცები. =„სამოყვროდ მოველ, მამილამ. თუკი უფალმაც ინება“ („ბახტრიონი“ VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- მამისახლ-ი
- ,,სამშობლო“ (ვაჟა); მშობლების ადგილი; მამის ბიძაშვილები (გათხოვილი ქალისთვის). =რა თქმა უნდა, არც თავისი მამისახლი დაუვიწყნია, უბარებდა: „დავიღუპენითო, მოგვხედეთო“ („ფშაველი და...“, II);; [სრულად »»]
- მამრ-ი
- მამაკაცი. =ხალხმა რაც მოუტანა კარახელის ოჯახს, ისევ თან წაიღო დიაცთ ზურგით და მამრთ მუცლით („ფშაველი და...“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- მამულ-ი:მამულის თავი
- მამულის, სახნავის ზემოთა მხარე. =სულ ერთიანად დაიქცა ქალა, მამულის თავები („გუთნისდედის ჩივილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- მანაყა
- (ხევსურული) მოტეხა, მომტვრევა. =ან შეშას აღარ უნდა კარით შინ „შამოღებაი“, ან საქონისად ჭერხოდამ საჭმელს „ჩამოყრაი“ ან „ნაკერს“ მანაყად მოღებაი? („რამე-რუმე მთისა“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მანდილახდილ-ი
- უნამუსო, პატივაყრილი. =„ადექით, დაიკარგენით აქით, თქვე მანდილახდილებო!“ – ეუბნებოდა კარახელი („აფხუშოობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- მანდილჩამოხეულ-ი
- მგლოვიარე. =თქვენ არ მიგდებდით მაშინ ყურს, ვინ გაბრიყვებდათ წყეული?! „კვდებაო - გულში ამბობდით თავს მანდილჩამოხეული“ („შინ ბრუნდებიან“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- მანღილგრეხელნ-ი
- თავსამკაული, თავის მოსართავ-მოსაკაზმავები. =(ფიგურ.) ამოჩენილან ყვავილნი, წითელ-ყვითელან ქალანი, უხდებათ დაკუპრვილებსა მანდილგრეხილნი, კაბანი („გაზაფხული“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- მანჯიკ-ი
- „ორ-ტოტი ხე“ (ვაჟა); ხე ორი გაუსხეპავი ტოტით. (იყენებენ მარხილის მაგიერ ბარგის საზიდად). =მარხილით ან მანჯიკით საქონლის საჭმელს ეზიდებოდა, ან შეშას („ფშაველი და...“ V). [სრულად »»]
- მაჟარ-ი, მაჟარა
- ძველებური თოფი (მადიარული, უნგრული წარმოშობისა). =ზედი-ზედ გატყვრა მაჟრები, სიათეების ჩქამია („გალაშქოება...“): „ამასთან შენი მაჟარა ვერ მოვა, ძვისო, ეს სხვა ჯურაა“ („მოკვეთ.“, მოქმ. I, [სრულად »»]
- მარბ-ი
- მარგებელი, სასარგებლო. =ამგვარი გაზაფხულები გულს არ უცვნია მარგადა („რად ამბობთ...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- მარეხ-ი
- მარიხი, მარსი (პლანეტა). =რა გგონიათ, ჩვენმა ინტელიგენციამ მარეხისა მეტი იცის, ვიდრე თავისის ქვეყნია და ხალხისა? („ფიქრები“, უნდა...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მართალ-ი
- მართლის სული ჩამავალი ან ამომავალი მზის მკრთალი შუქი, – მკვდრის მზე. ,,მართალნი“ მთაში ჰქვია მიცვალებულებს. გათენებულა, მზის სხივმა მთას მოჰკრა მართლის სულია („ხის ბეჭი“, IV). [სრულად »»]
- მართლიერება
- მართლმსაჯულება. =ცდილობს თითოეული მათგანი მეორეზე მეტი არაყი შეასვას მსაჯულთა, უფრო გული მოიგოს, რომ მართლიერების სასწორმა იმისკენ გადიწიოს („წვრილი ფშავის ზევიდამ“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მართულ-ი
- მავთული. =რა გაწყვეტამდის მიიყვანს ფინია რკინის მართულსო, გულქვა მჭედელი გამოდის, გრდემლზედ კვერს ეწყებს რაკუნსო („ამირანი“).; „მარი, გამეერე. შე ყროლო, ნუ ჩასწოვ ტყუილად მა ტყვია-წამალსა“ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |