მინანქრიანიდ, მომინანქრებული. =ვინ ანდო ცხენსა აბჯარი, ფრანგული მელანქრიანი? (,,დანაბარები“. II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
მელოტი, მელუტი გუდა ბალანგაცლილი ტყავის გუდა. =(ციხელე) გზის პირას იჯდა, მელოტი გუდა მოეხადნა, წინ დაეფინა, ზედ ქერის კოტორი იდვა და ხაჭოს ნატეხი („ცრუპენტ. აღმზრდ.“ ნაწ. II, თ. I);; [სრულად »»]
სცენიური ხელოვნების მფარველი ქალღმერთი ბერძნ. მითოლოგიიხ მიხედვით (ა. შან.) =ეს მელპომენის ტაძარი შენ გქონდა საომარეო („ვლ, მესზიშვილის საიუბელეოდ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
მატყლის შემსყიდველი. =ქალაქის მემატყლეები სუ მაგან დაიპირაო („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
გაზაფხულზე მთაში საიალაღოდ არეკილი ცხვარ-ძროხის მომვლელი. =მაშინ თამარი „მემთე“! იყო („შთაბეჭდ.“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
შემდგომისა, მომავლისა. =მემრის დღეებთან დავსწყევლი, რაც მიცოცხლია დღემდინა („ელეგია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ერთურთის მემჯობიას გაჯიბრებით, არა მე გაჯობებ, არა – მეო. =კაცო, მე და თორღვა ერთხელ „ფიხონში“ ვართ და ერთურთის მემჯობიას ჩვენი სალოცავების „ნაპიროფლევზედ“ ვესორბოითლებით ჩვენებურებს [სრულად »»]
ქრისტეს მეორედ მოსვლა =(ცრურწმენით დრო, როცა მიცვალებულნი მკვდრეთით უნდა აღდგნენ, ცოდვათა განკითხვა უნდა მოეწყოს). აქ: ელვა-ქუხილი, თავსხმა მთელი მთა-ბარი იქცევა მეორ-მოსვლაას სწორედა! [სრულად »»]
(–მე რა ვიცი) რა ვიცი, არ ვიცი. =„მერავ, როგორ ამოვთხარე, მაშინღა მოვედ გონსა კუბოს თავი რო. ავგლიჯე და სული მეცა“ („დარეჯანი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
=რა ვიცი, არ ვიცი. სინონიმი: „მერავ, როგორ ამოვთხარე, მაშინღა მოვედ გონსა კუბოს თავი რო. ავგლიჯე და სული მეცა“ („დარეჯანი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ვინც ებრძვის, მტერი. =„შენი მერჩოლი, ცოცხალი ერთიც ნუ დაურჩენია“ („გველის-მჭამელი“, VIII) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ტაბლის მაკურთხებელი. =მეტაბლეც იყო სახელოვანი, მაგრამ უსმენდა რჩევასა ერი („გული ბედკრული"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: ეტევებ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
მეტიჩარა, მატრაკვეცა. =ღვთისომ და იმ მეტიკვნიტა ბაბალემ ჩვენ ჩხუბი დაგვიწყეს („საშობაო მოთხრ." - სტუმრები). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
იმეტებს, ემეტება. =არ მეტულობენ სხვებისთეის საუკეთესო ამბებსა („ჩემი ანგელოზები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
უფროსი, ხელმძღვანელი. =ჩვენ სახეგამტკნარებულები შევყურებდით ერთმანეთს და ჩვენს მეუფროსეს („ერემ-სერემ-სურემიანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]