 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 129 / 262 |
- მიდმორობა
- მოძრაობა, მისვლა-მოსვლა. =გამოიჭიმა.. ერთს ბორცვზე და იქიდან ადევნებდა თვალყურს ფრინველთა მიდმორობას ("დიდებ. საჩუქ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მიე-მაე
- იქით-აქეთ სიარული. =მიე-მაუში იფრთხილე, ურჯულო გყვება კვალზედა („ჩანაწერები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მიებარებ-ა:მიწას მიებარება
- დაიმარხება. =ერთხელაც იქნება, მოვკვდები მივებარები მიწასა („ერთხელც იქნება.“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მიებღატებ-ა
- ხელების მოშველიებით მიდის, მიფორთხავს. =იგი ქუჩაზე და ... ხელის კიდებით მიებღატებოდა და ხელში შესალტული თოფი ეჭირა. ("ტრედები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მიეზიდებ-ა
- იქითკენ ეწევა. =„უიარაღოდ წავალ ბრძოლაში, გული იქითკენ მიმეზიდება“ (თარგმ) („ორლ. ქალი“, მოქმ. IV, გამოსვ. II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- მიეთ-მოეთობ-ს
- მიედებ-მოედება, აბდაუბდას ლაპარაკობს. =ჰმიეთ-ჰმოეთობ, სჯახირობ, ამბობ, რაც არი, რაც არა („თმაგრძელა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- მიეკონკებ-ა
- მიგროვდება, აკოკოლავდება. მიეკერება. =ცხრა-ათი ძვალი შხამ-გესლი მიკონკებულა ერთადა, კაცად შევქმნილვარ, ვამაყობ და თავსა ვრაცხავ ღჰერთადა („ქებათა-ქება“ ვირები). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- მიერგებ-ა
- ერგება, შეხვდება; შეემთხვევა, მოუწევს. =თასი იმასაც მიერგოს ობოლსა, უთვისტომოსა („ერთი სიყვალრულის ამბავი“). იმას დიდი ტანჯვა მიერგებაო (ვარ.) („პაპასი და...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- მიესევ-ა
- შეუტევს, მიუვარდება. =ამოვწვადე ქარქაშიდამ (ხმალი) და მივესიე იმ უღმერთო ოთხფეხს (,,საახალწლო სიზმარი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- მიეტევ-ა
- მიეტანება მიუვარდება. =(მგელმა ვირს) მერე კი კბილი უღრჭინა და მიეტია მტრულადა („ბრძენი ვირი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- მიეყუდებ-ა
- მოულოდნელად გადაეყრება, თავზე წაადგება. =შაშვს იმ გეზზე ბუდე ჰქონოდა, უეჭველად ზედ მივეყუდებოდი (ვარ.) („შაშვის ჭკუა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მიეცემ-ა:სულით მიეცემა
- ზედ გადაჰყვება, სულით და გულით შეიყვარებს. =(ქალებმა) თუ რამე ერთხელ შეიგნეს, მიეცემიან სულითა („ქებათა-ქება“,–დაუკარ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- მიეწვდებ-ა
- სელებს გაიშვერს, შეხებას, დაჭერას დაუპირებს მივეწვადე, მინდოდა მის ფერხთა მტვერს ვმთხვეოდი, მაგრამ ხელი ამიქნია ხმაამოუღებლად („საახალწლო სიზმარი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- მიეხლებ-ა
- შეეხება. =ზეზეურ დარჩეს, ღვთის მადლსა, ყელ-გამოჭრილი დანითა, რომ ფერფლი ჩემის ლეშისა, გადატანილი ქარითა მიეხლოს იმის ნაშთის ფერფლს, განედლებული ცვარითა („ნატვრა“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მიეხუხებ-ა
- მიეფიცხება, ცეცხლთან ახლო მივა. =(ბეკურამ) ძველი, გახეხილგახრეშილი ფარაუჯა მოიხვია და მიეხუხა ცეცხლს ორივე ხელებაპყრობილი („შობის წინა-ღამე ტყეში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- მივე:მივე თავაზი
- მივესალმე, სალამი მივეცი, თავაზა გავუწიე. =ვნუგეშობ ამით: მიწას მიწურად და ცას ციურად მივე თავაზი (,,ნუგეში მგოსნისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- მივია-მოვია
- ცვალებადია =„ჟამი მივია-მოვია მუცუს თორღვაის კარზედა, წყალი მიდგება-მოდგება ნაგუბარშივე ჩადგებაო“ („დროშა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- მიზეზ-ი
- ხატის გაწყრომა, რისხვა. =„სუყველა კი იმას ეუბნება მიზეზით არის ავადაო“ („ფშავლები“ - შენამც). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- მით, მით(ა)ც
- მაინც. =„ძაღლებს არას სთხოვს ქიჩირი, მოკვდეს, მით არა უნდარა“ („სისხლის ძიება“, XV);; „ეგ მართალია, იქნება... რა უნდა მითხრათ მაგითა, მითც ვერ მიაბამთ ჩემს გულსა თქვენს გულისთქმასთან [სრულად »»]
- მითამ
- ვითომ, თითქოს; აკი. =მითამ სუყველას ბოლო აქვს, ზღვანიც კი დაშრებიანო („გაზაფხულს ია ამოდის“);; „მითამ ტირილივით გავიგონე“ („დარეჯანი“, I);; მითამ იციან ღავ-ღუვი, რად არ ჰუეფს ჯოგი [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |