 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 13 / 262 |
- ამოუხდებ-ა
- ამოუვა; დილის მზე ამოუხდება - სასიხარულო საქმე მოუვა, ბედნიერებას ეწევა. =შემოიარა რუსეთი. ყოველი კუთხე იმისა. დღეს სამშობლოში დაბრუნდა, მზე ამოგვიხდა დილისა („პროვინციის [სრულად »»]
- ამოუჯდებ-ა
- მიუჯდება (საჭმელს). =ამოუჯდება გოგრა ლობიოან ჯამს („გოგრა“. I), დიაკვანი ჯამში ჩაბუჟბუჟებუღს ბოზბაშს რას არ ამოუჯდება გვერდში! („სადიდმარხვოდ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ამოღერებულ-ი
- ამოსული, ამოჩენილი. =(ნიავმა) ფრთა გაჰკრის წვერსა ხმლისასა, ამოღერებულს ენითა („გველის- მჭამელი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ამოღრუტნულ-ი
- ამოთხრილი, ამოჩიჩქნილი. =(მტრედი) ღორისაგან ამოღრუტნულს ადგილას ჩაიმალა („ტრედები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ამოყრი-ს:ტლინკურის ამოყრის
- ძალიან სწრაფად გაიქცევა, მოკურცხლავს. =ბებერმ ჯოხი მამიქნია, ამოვყარე ტლინკურია („ფშავლები – გზად, III).; ამოვყარე ტლინკურია („ფშავლები“ გზად, III). იხ. აგრეთვე: ტლინკური-ტლინკურს ყრის [სრულად »»]
- ამოწვდა
- ამოძრობა, ამოღება. =ჩაეფლობა შიგ ურემი და ასი კაცი მაუნდება იმის ამოწვდას („ფიქრიანი"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ამოწკლეტ-ს
- ამოწრეტს, ამოაშრობს. ღვინო სულ არ ამოსწკლიტო ქვევრიდან („თ. რაზიკაშვილისადმი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ამოწრუტავ-ს
- ამოწრუპავს, ამოსრუტავს. =ახლა ღვინოსაც მიაგნო, ისიც სულ ამოწრუტა („საახალწლო სიზმარი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ამოწურავ-ს:ფრანგულს ამოწურავს
- ფრანგულს ამოიღებს ქარქაშიდან. =„დიდია ჩვენი ბატონი, მადლით ცას სწვდება მთებურა;; თან გვატანს თავის ლოცვასა, ფრანგული ამოეწურა“ („ბახტრიონი“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ამპარტიონ-ი
- ამპარტავანი =„კაცთა რა ჟამ მასწევია ცხრომალე, მდინარე ამპარტიონთა, მაშინ გაეხვნენ ძალნი ცათანი“ („ხევს. ქორწ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ამრევი:ჟამ კარის ამრევი
- ვინც ვისმე საქმეებს აუწეწს, აურევს =„ჩვენი ჟამკარის ამრევსა ეგები ღმერთმა ჰკითხოსა!“ („ჰაოს და ქართლოს“, IV). იხ. აგრეთვე: ჟამკარ-ი:ჟამკარი გადაირევა, ჟამკარის ამრევი =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ამურღვებული
- ამღვრეული =ამურღვებული, აყროლებული წყალი ჰჟლეტს თევზებს („თიან. ფელეტ.“ - უკაცრავად). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ამუჩი!
- თხის გასარეკი შეძახილი. =„ნტრიე, ნტრიე, ნტრიეეე! ამუჩი, აგამუჩი, შენ მუდრეგო“ („სცენები“ - ფშ. ცხოვრ., I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ამცენებ-ს
- აცენებს, ზრდის. =„სანამ იცოცხლე, გოგოთურ, სანამ ცასა სდის ნიმია.... სანამ ტყეს ესხმის ფოთოლი, მიწა ამცენებს მწვანილსა!“ („გოგოთურ და აფშინა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ამცვრევ-ს
- ცვარს დააყრის, აპკურებს. =წვიმის ნამს ინახავენ ტოტებით, ფოთლებით და მერე ნელა-ნელა მამცვრევენ პირზე თითო-ოროლა ნამობით, პირსა მბანენ („ია“);; ნამი უმცვრევავ მწვანეზედ ნისლებს ნასტუმრალთ, [სრულად »»]
- ამცნევ-ს
- ამჩნევს =„მე იმას ვამცნევ, რაცა სჭირს წყლული თავში თუ პირშია“ (ვარ.) („მანდილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ამწყალობნებ-ს
- ხატის სახელით ლოცავს, ვინმესთვის ხატს წყალობას გამოსთხოვს. =„ვის ამწყალობნებ, ალუდავ, ამა კურატით შავითა?“ („ალუდა...,“ V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ამხანიგები: თან მაჰყვა ამხანიგები
- =„ან ჭირი საქონს დამილევს, ან ხორველაი ცოლ-შვილსა“ („ფშაველი და...“, IX) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ანათალ-ი:(ვინმეს) ცალი და ანათალი
- სულ იმის მსგავსი, მთლად იმნაირი (გლ.). =„იმისმა მზემ, სვავი და ყორანი იმის ცალი და ანათალი არიან, ძმასავით მარტო ჟღურტულებენ“ („სვავი“). იხ. აგრეთვე: ცალ-ი:ცალი გვერდი =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ანაღივებ-ი
- გაღივებული =მინდვრად მდუმარებს ბალახი და ყანა ანაღივები („უიღბლო იღბლიანი“, X). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |