 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 136 / 262 |
- მოედებ-აღვინო
- ღვინო მოეკიდება. =წრუწუნას მალე მოედო ღვინო და მოჰყვა ბაიათებს („ჩხიკვთა ქორწილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მოევალი-ს
- მოესვლება =„შენ აქ არ ბოგევალოდა, დიდი ჰქენ ფოდვა-ბრალიო“ („ლაშარობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მოეზიდებ-ა
- აქეთკენ ეწევა. =მოდის, მოეზიდება გოგრა შეშას“ („გოგრა“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : [სრულად »»]
- მოემართები-ს
- ხელ მოემართების მისალმების ფორმულაა: ხელი შეეწყობა, გაიმარჯვებს. =მუდამც ხელ მოგემართების“ – წინ-წინ ამისი მთქმელია („ხის ბეჭი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მოენე
- ენის მიმტანი. =მაბეზღარი რად გვინდა ჩეენ უცხო მოენე, რომელიც ვითომ სიკეთეს გიშვრებათ, – აი, თქვენზე ამას ამბობენო, – და გული-გულში თავადაც დაგვიცინის (,,გიკვირით?“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მოერგებ-ა
- ერგება. =„მე მგლებს გერ გავწყვეტ, ვერც ვეფხვებს: მომერგებიან შვილადა“ („მთათ ერთობა“). ◊ შეემთხვევა. „ჯერ ასეთი ზარალი არ მომრგებია“ („მოკვეთ.“ მოქმ. I, გამოსვ. I). [სრულად »»]
- მოერჭვმი-ს
- აქ: მოედება, დაუფარავს. =დაძრწიან ობლებივითა, ჭმუნვა მოჰრჭმიათ სახესა („მთაში“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- მოესწრობ-ა
- მოესწრება, გარკვეულ დრომდე (მოვლენამდე...) იცოცხლებს. =- რად გაგვაჩინე, უფალო, თუ ამ დღეს მოვესწრობოდით („ობლების სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მოეტანებ-ა
- მოუვარდება, შემოუტევს. =„ქორი იყო, იმას დაესაკუთრებინა ჩევნი ბინა. მომეტანა, გამოქანებულმა დამკრა ბჯღალი და ჩამომაგდო დაბლა“ („ტრედები"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- მოეფეთებ-ა
- მოელანდება. =„რა მოგეფეთათ, თქვე დაწყევლილებო, თქვენა!“ („კაკალი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მოექვივნებ-ა
- დაერქმევა. =„გეჯურასავით რომ ვიფიქროთ, მაშინ ცოდვასაც მადლად გადავაქცეეთ, ცოდვასაც მადლი მოექვივნება.“ („პაპას მსოფლიო ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მოექნებ-ა
- მოეხვევა, მოეჭდობა. =„მინდა შევვედრო, მოვექნა (ვარ.) („სიზმარი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი [სრულად »»]
- მოეშარებ-ა
- =მე სხვა რა მინდა სოფლისა, მე სხვას რას მოვეშარები: ნუ დაუკეტაქ, გააღოს მძიმე გონების კარები („სოფლის სურათები“). იხ. აგრეთვე: მოუშარებ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- მოეცემ-ა
- მოედება (ბევრი), მოიფანტება. =აღარ უსმენენ ფირალნი ქალსა: გარბიან ტყეში, მოეცნენ მთასა (თარგმ.) („ქალის მთა“);; „მტერი რო მთა-ტყეს მოეცა, ჩეენ თან მივსდევდით ჯარადა“ („ბახტრიონი“, XVI). [სრულად »»]
- მოეცმი-ს
- მოედება, დაფარავს. =მოსცმია გარსა, მიდამოს, ნისლი ყვავილთა სუნისა („კოპალა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მოეწევ-ა
- დაეწევა (აქეთ მომავალს). =„შევკაზმავ თავის დურმიშხანს, ავმხედრდები ზედ და, თუ ბიჭი ხარ, მომეწევი შენის საქებურის მიმინოთი“ („მოკვეთ“. მოქმ. II, გამ. V) =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- მოეჭიდებ-ა:ხელზე მოეჭიდება
- თავის გასამართლებლად მოწმეს დააფიცებს და თვითონაც ხელით ხელს დაუჭერს, იმის ნიშნად, რომ ამ ფიცს და მის შედეგებს (ტყუილი ფიცისათვის ღვთისაგან მოვლენილ სასჯელს) იზიარებს. თუ მოპასუხეს არა [სრულად »»]
- მოვ-ა:გულისხმას მოვა
- მიხვდება, შექმნილ ვითარებაში გაერკვევა. =„ჯერ კი ვერას გულისხმას მოველ, მემრე ვიფიქრე, იქნებ შიმშილისაგან გადახრწნეული იყოსო“ („სურ. ფშავლ. ცხოვრ.4).; თავსარმოეა არ შეიძლება, კარგი არ [სრულად »»]
- მოზარე
- ვინც ზარით, მოთქმით ტირის. =„უცხო კაცისა მოზარევ, ხევსურთ მოგიკლეს ქმარია“ („სტ.-მასპ.“,XIII);; „მშვიდობა შენს ნეშტს, მგოსანო, ქართლისა წყლულთა მოზარე“ („ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტს“). [სრულად »»]
- მოზარეობა
- მოთქმით ტირილის მცოდნეობა =„თამარი მოზარე იყო, მაგრამ მოზარეობა, ფშავლების ჩვეულებისამებრ, იმას არაფერს სარგებლობას არ: აძლევდა“. („შთაბეჭდ. “ III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |