 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 140 / 262 |
- მოკილავ-ს
- ოდნავ მოხუჭავს, მოჭუტავს, თვალის კილოს შეივიწროვებს. =ღმერთი ღმერთია ყველასი, ამ ქვეყნად მეფის ძალია... იმის ნება ვართ, თუ უნდა, სანამ მოჰკილო თვალია – გაგეჟუჟავს ერთი ბრძანებით, რომ არც კი [სრულად »»]
- მოკლე
- დაბალი ტანისა (ვაჟა) =„სხვას კი ვერ უპრიალებავ მოკლეს ხირჩლაის ტანზედა“ („ხევსურის თავი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- მოკლედ
- მალე, ჩქარა, სწრაფად. =დაგვლივნა ხოშარის გორმა, იქ წყლის არ გამოდენამა ვიწრო-ვიწრომა ხევხუვმა, მოკლედ ფშავლების დენამა („ლაშარობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მოკლედავ, მოკლედვე
- მალედვე, ჩქარადვე, სწრაფადვე. =„აქით წასულმა, უშიშავ, კვალი შავაჭერ მთისასა, მოკლედავ გადავეწივე, ნავალ დავატყვე ქვიშასა“ („ალუდა“... II); მთისაკეც მოკლედვე წავალთ, იქ ჯაფა ბევრით მცირია”. [სრულად »»]
- მოკლესთვლიან-ი
- მოკლედშემოდგომიანი, ნაადრევზამთრიანი. =მაყვარვებ უღაბურს ადგილს, ჭიდროსა, ნადირ-მგლიანსა, გვიან ზაფხულის მნახველსა. მწირსა და მოკლესთვლიანსა („ლერჯას“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- მოკუჭულ-ი
- მომუჭული, შეკრული. =მუშტი ეჭირა მოკუჭული... (ვარ.) („პატარა მწყემსის ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მოლალავ-ს
- მორეკას. =„ერთხელ დილაურის საქონელი მოვლალე“ („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მოლამე
- ვინც რისამე გაკეთებას ლამობს. =წინ-წინ ის გადაუფრინდა ჩვენის გაწყვეტის მოლამეთ („მაცნე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- მოლახლახებ-ს
- ფრთების dუნე და უშნო მოძრაობით მოფრინავს =. ამ დროსა მოლახლახებდა მაღლა ბაყაყიყლაპია („ქებათა-ქება“ იუდასავით...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- მოლეშება-მოლეშების სუნი
- მძორის სუნი (?). =იმის ბუდე, ის ბუდე აღარ იყო, რაც ტრედმა ჩადგა, ქორს დაესაკუთრებინა, გაეფართოებინა მსხვილის წიწკრებით გაესხვაფერებინა, საზარლად შემოჰბღვეროდა, მოლემშების სუნი შემოებნია, [სრულად »»]
- მომკალ-ი
- ვინც მკის, მომკელი. =დღეს ყველანი შინ და გარეთ მკაზე ლაპარაკობენ, კარგს მომკლებს ასახელებენ („გოგრა“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- მომმრბინალ-ი
- აქეთკენ მრბოლი. =უცბად დაინახა მისკენ მომრბინალი კურდღელი („დიდებ. საჩუქ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მომოშავ-ს
- ორივე ხელს მოხვევს, ჩაიხუტებს. =ნეტავი ხელები მქონდეს, ან წელში მოხრა შემეძლოს, ჩემი დაკარგული შვილები მომემოშა და დამესვენა გულ-მკერდზე ყველა თავის ალაგას („კლდე სალი“). [სრულად »»]
- მომუშტავე
- მოჩხუბარი. =მაგ მომუშტავეთ ყბაშია ჩემი მოავე ჩავარდეს („საახალწლოები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მომჩინარ-ი
- რაც მოჩანს. =იგი გასცქერის ბარს, გადაშლილს მინდვრებს, ლამაზად მომჩინართ („კლდე მტირალი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- მომჩქერალ-ი
- ჩქერით (ის), ჩქაფუნით მომდინარე. =ყველა მცენარეთ, ცელქსა მნაკადსა კლდიდამ მომჩქერალს, იმონებს, ჰყინავს („სულა და კურდღელა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მომჭრელ-ი
- დედის ძუძუს მომჭრელი. სამარცხვინო საქმის ჩამდენი, დედის შემარცხვენელი. =ვინ უნდა მოეკლათ?... იქნება საპყრობილედან გამოქცეული ქვეყნის ამომგდებელი ავაზაკი, დედის ძუძუს მომჭრელი... რომლის [სრულად »»]
- მომხელავ-ი
- მპოვნელი. =ვინც ველურს ფუტკარს იპოვნის ტყეში, ხეს დანიშნავს. იგი სრულიად მპოვნელს, „მომხელავს“ ეკუთვნის (ვარ.) („ფშავლების ძველი სამართალი...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- მონა
- (ხევსურული) ცუდი, უვარგისი. =ვერ დავსდექით კაის ადგილს, მონა ალაგ ყოფილა ამაჩი, მოსადევრიანი“ („სცენა მთაში“); „ღმერთმ დასწყიოს მონა სული, რახელ მოგვხიბლა, ვაჟებო“ (იქვე). [სრულად »»]
- მონაბრებულ-ი
- მობჯენილი, მოყრდნობილი. =ფარნაოზის ქუდად ეს ხავსი მეჩვენა, ცხვირად პატარა კუჟრი.., ხელად, – იქით გვერდიდან მონაბრებული ხმელი ხის ტოტი („დიდი წიფელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |