 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 142 / 262 |
- მორჭმულ-ი
- აღჭურვილი, შეიარაღებული =მდინარეც უკან არ იხევს, მორჭმული სალტა-კოტითა („კლდე და მდინარე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- მოს-თავსდებ-ა
- შეეგუება =„როცა ჩემი მამა-ბიძები აირივნენ, ერთმანეთს ვეღარ მოსთავსდენ გაიყარნენ მაშინ პაპაჩემმა თავისთვის აიგო ეს ბინა“. („საოცნებო!“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- მოსაბირებელ-ი
- დასამშვიდებელი =თითქმის ყველა მსროლელს თითო ბოთლი არაყი მოჰქონდა თანა, რომ შენდობა ეთქმევინებინა მსროლელებისათვის. ეს საშუალებაა მიცვალებულის სულის მოსაბირებელი, მოსამადლიერებელი („ფშაველი [სრულად »»]
- მოსაგრილებლად
- ჩრდილში თავის შესაფარებლად. =მოსაგრილებლად, მოსასვენებლად მიწას ამკობენ დიდი ჭანდრები (თარგმ.) („ქაჯი“, 4). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- მოსაგრილებულ-ი
- ჩრდილს შეფარებული. =სიცხე-პაპანაქებამი ხშირად ნახავთ ფშავლის დედაკაცს, სადმე გვერდობში ყანას ჰმკიდეს გაცხარებული, ხოლო იქვე, პალოებზე აკვანი იყოს მიბმული, რაშიაც ძუძუთა ბავშვი წევს ხის [სრულად »»]
- მოსადევრიან-ი
- =„ვერ დავსდეგით კაის ადგილს, მონა ალაგ ყოფილა ამაჩი, მოსადევრიანი“ („სცენა მთაში“). იხ. აგრეთვე: მასადევრიან-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- მოსავ-ი
- იმედის მქონე; მორწმუნე. =ჩემთა მოსავთა კრებული „ანგარიშებში“ გაება („რისხვა ჯვარისა“); უყვირეს: ქრისტეს მოსავო, უნდა იწამო მაჰმადი („თათრობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- მოსაზმანავ-ი
- რაც უნდა მოეზმანოს, რაც უნდა ნახოს(?) =„მე დემური ვარ“ და გული ამის მთქმელს ასმევს შხამას,ი რაღაც ნაცნობი ხმა ესმის, ჰგრძნობს ცუდსა მოსაზმანავსა“. („სისხლის ძიება“, VII). [სრულად »»]
- მოსაკვეთ-ი
- გასაძევებელი სოფლიდან, თემიდან რაიმე მძიმე დანაშაულისათვის. =„მოსაკვეთია, მოსაკვეთი (ჩონთა)! დასაწყნარებელი, დასაშოშმინებელი. მიზეზი ეგ იყო“ („მოკვეთ.“, მოქმ. IV, გამოსვ, VII). [სრულად »»]
- მოსაკრავე
- საკრავზე დამკვრელი. =„მოვიდენ მოსაკრავენი და უკრაედენ სხვადასხვა საკრავებს“ („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. 1, 11);; მოსაკრავენი ატკბობენ, კიკლია ჰანგს სცელის ჰანგზედა („ფშაური მუხამბაზი“). [სრულად »»]
- მოსალთავდებ-ა
- ტვირთს მოიცილებს. =„მოვიგდებინე ბარგი, მოვსალთავდი და მივუშვირე თოფი (დათვს) („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- მოსარეკ-ი
- სახუნდარი, ადგილი, სადაც მოსალოდნელია დამფრთხალი, წამოგდებული ნადირის გავლა. „(დავით აღმაშენებელი) =როცა სადმე მოსარეკი გეზზე იდგა და ნადირს უცდიდა, ცალ ხელში წიგნი ეჭირა და მეორეში [სრულად »»]
- მოსარიდელ-ი
- მოსაცილებელი, მოსაშორებელი. =ავის კაცის პურ-მარილიც მოსარიდელია· და ცნობა-მეგობრობაც („თიან. ფელეტ“.– ვინც). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- მოსაფონ-ი
- ,,მოსაშვები, შესამსუბუქებელი“ (ა, შან.). =ეს-ღა მიცნია წამალი კაეშნის მოსაფონისა („ჩონგურს სიმები დამიწყდა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- მოსახედ-ი-მოსახედი ადგილი
- თვალსაჩინო ადგილი. =ყველასაც უყვარდა ვერხვი, რადგან მოსახედ ადგილას იდგა და იმის მეტი ხე იქ არ მოიპოვებოდა („ვერხვი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- მოსახელ-ი
- საპოვნი, ხელში ჩასაგდები. =შეძვრება, გამოალაგებს რაც-კი რამ მოსახელია („ქებათა-ქება“ ჯანღმა). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- მოსახელე
- ცოცხალი, რომელსაც მიცვალებულის სახელი დაარქვეს (მთაში ყველას ორი სახელი აქვს: ერთი რომელიმე მიცვალებულისა, „სულისა“, მეორე - წიგნისა“, ნათლობისა) =მოსახელე იმას, ვისი, სახელი დაერქვა,.. [სრულად »»]
- მოსახილებელ-ი
- სანახავად საინტერესო. =„მამობილო, არ გინდა ჰნახო მოსახილებელი სურათები? („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. I, თ. II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- მოსეეს
- აქეთობისას, როცა აქეთ მოდიოდა (მოვდიოდი, მოდიოდი). =„ციხეგორობით მოსეეს ჩემთან მოიდა ისი და კიდეე სხვა რაიმ ეტანა, ყუნჭივით დაბალა“ („დარეჯანი“, IV);; „მე რო ცხვარშიიო მოსეეს ხახაის [სრულად »»]
- მოსინულ-ი
- დაჟანგული, სინამოდებული (სპილენძი.) =(იოთამის ცოლს) პირისახე მოსინულ სპილენძს მიუგავდა („როგორ გაჩნდენ ბუები...“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |