 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 150 / 262 |
- მცვრეულ-ი
- ცვარად დასხმული, მოპკურებული. =აბა დაჰკვლიე, უტირნავ, ცრემლი აქვ პირზე მცერეული! („გოგოთურ და აფშინა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- მცინარე
- მცენარე. =ხევი მთას ჰმონებს, მთა - ხევსა წყალნი - ტყეს, ტყენი - მდინარეთ.; ყვავილნი- მიწას და მიწა - თავის აღზრდილთა მცინარეთ („ღამე მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- მცნობარ-ი
- მწყემსი რომელიც გამოირჩევა ერთმანეთში არეული ცხვარბატკნის ცნობის უნარით, ვინც ბლავილზე იცნობს ბატკანს და მის დედას. =აქ - გამომცნობი, ამრჩევი. რაიბულს ღვინის „მცნობარის“ სახელი ჰქონდა [სრულად »»]
- მცრევდებ-ა
- მცირდება, პატივსა და დიდებას კარგავს. =ან სასახელო რა იყო იმ დროს, ან სააუგო, საგმობი? რითა ფასდებოდა, კაცდებოდა კაცი, ან რითა მცრევდებოდა? („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). [სრულად »»]
- მცრელ-ი
- წვრილ წვიმაზე იტყვიან. =მიფანტ-მოფანტა ნისლები, შიგ წვიმა ჩაქსო მცრელია („ბაყაყთა აჯანყება“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- მცხოვნებ-ი
- მაცხონებელი. =საბრალო მიჰხვდა: მწირია, ვინმე უდაბნოს მცხოვრები, ესიამოვნა, რომ ჰპოვა კაცობრიობის მცხოვნები („უიღბლო იღბლიანი“, XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- მცხრალ-ი
- სავსე (მთვარე). =ილევი, მაინც ანათებ, მცხრალს ხომ რა ქება გჭირია? („მთვარეო...“);; ჯიხვმა თქვა სალის კლდისამა, მთვარე რომ იდგა მცხრალადა („ჯიხვის ვედრება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- მძივ-ღინკილ-ებ-ი
- მძივები და ღინკალები (ტანისამოსის სამკაულად სახმარი პაწაწა ნიჟარები, ღვინჭილები). =თვით ყოილია ესეცა: უფრო ლამაზი, ბრჭყვიალა, მძივ-ღინკილებით მორთული, გოგო თვალმურთხი, ცქრიალა („მანდილი“, [სრულად »»]
- მძიმე 1. - მძიმე
- მრავალრიცხოვანი, ბევრი. =მძიმე ლაშქარი მოიდა ლაშარის გორთ აივსო („ხატმა გვიბრძანა“);; მოდიოდა მძიმე ცხვრის ფარები („ცრუპენტ. აღმზრდ.“ ნაწ. I, თ. II). ◊ საყვარელი, ძნელად [სრულად »»]
- მძიმედ
- დინჯად, ნამუსიანად. =(ქალს) მძიმედ უნდა ეჭიროს თავი,.თავის კერაზე იჯდეს („ფშაველი დედაკაცი“ მდგომარეობა...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- მძლევარ-ი
- ფრინველი, ზამთრობით რომ თბილ ქვეყნებში მიფრინავს. =ყველა მძლევარი ფრინველები გაიკრიფნენ ჩვენის ქვეყნიდან თბილ ქვეყნებში („მწყერი“).; (გადატ.) ამბის მიმტანი.; გაჟლიტა ყველა და ერთიც აღარ [სრულად »»]
- მწაკე
- მლაშე, მწუთხე. =ერთი პირმოტეხილი ყურიანი ქილა დაგვიხვდა, შიგ ყველის წვენი თუ გათქვეფილი ხაჭო იყო, ღმერთმა უწყის, იდგა ქილაში მწაკე ღა მწკლარტე („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. I, თავი III). [სრულად »»]
- მწერელჩვილ-ი
- (მწერელთ-შვილი) სულელი, უჭკუო; საწყალი. =„განა სულ ქორწილი იქინება, მწერელჩვილო?! მალე შამოგელევა მუქთა სასმელ-საჭმელი“ („დარეჯანი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- მწვეტ-ი
- წვეტიანი. =აქა-იქ მოჩანს ნათალი, მწვეტი წვერები მთებისა („გიგლია“, V);; „ვაჰ მამა-პაპის საფლავნო, კლდენო დღამდგარნო მწვეტადა!“ („ალუდა“..., VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- მწიკვლ-ი
- ზნეობრივი უწმინდურება, შეცოდება =შემდეგისათვის მას ფიქრობს, არ უღალატოს სიმართლეს, ერიდოს მწიკვლსა ყოველსა, დაუმეგობრდეს სინათლეს („უიღბლო იღბლიანი“, V);; მწიკვლი ენა - ავი, ბინძური ენა. [სრულად »»]
- მწირობ-ს
- ღარიბია. =„რადგან ჩემი ქვეყანა ამისთანა გმირებით მწირობს, გთხოვთ ამოირჩიოთ თქვენიდამ, ვინც უფრო განთქმულია სმა-ჭამით“ (ვარ.) („მუცელა “, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- მწირულ-ი
- ღარიბული; სადა , უბრალო, მარტივი. =აგონდებოდა თავისი ჩამოთოვნილი მთებია.., თავისი ქოხი მწირული, სამოთხედ მისაღებია („გველისმჭამელი“, I);; (მთაო) სალის კლდეებით ამაყობ, თოვლითა, ყინულითაო; [სრულად »»]
- მწკეპრ-ი
- წვრილი, გამწივანი, მაღალი ხმა. =„ცეცხლის ბალღები იმღეროდენ მწკეპრის ხმით, იმათმა წკივილმა ყურთასმენა გამტაცა“ (,,შთაბეჭდ.,“ II);; შენი ხმა უფრო გამჭვირი, მწკეპრი და მკვეთრია [სრულად »»]
- მწურე
- საქონლის შარდი; ლაფი, წუმპე. =„ღვინის ჭურს იმას მოველით; გაგვიმასპინძლდეს მწურითა?' („იალბუზი“, I).; თავზე მწურეს დაისხამს - თავს-ლაფს დაისხამს შერცხვება, სახელს გაიტეხს.; მებრძოლნი [სრულად »»]
- მწყაზარ-ი
- მეტად ლამაზი, მოხდენილი, მშვენებით სავსე (გლ.). =კარგნი, ქართულად ჩაცმულნი, გამაჰგოგდებით წყნარადა, ან, თუ დასხდებით, მწყაზარნი, ვით ტრედის გუნდი ფარადა („ქალებს“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |