 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 151 / 262 |
- მჭადაზნაურა
- გაღატაკებული აზნაური. =როდესაც სოფელს გავიხსენებ, მაშინვე თვალწინ წამომიდგება ტყე, მინდვრები. მღედელ-დიაკვანი, მნათე და გონების სიჩლუნგე, ქუდმომრუდებული მჭადაზნაურა, სუდია-მამასახლისი [სრულად »»]
- მჭელეურ-ი
- ერთი მუჭა მომკილი ყანა, ხელეური. =ბარემ ერთს ყალიონს გავაკეთებ, მანამდე ყანაც შეიბერტყება, შეშრება, მჭელეურს ნამი აღარ შეჰყვება („გასამართლ. ჩიბუხი“, I). იხ. აგრეთვე: მაჭლეურ-ი [სრულად »»]
- მჭმეველ-ი
- ჯავრის მჭმეველი ვისთვისაც ჯერ დანაშაულისათვის სამაგიერო არ გადაუხდიათ, ვინც ვინმეს რამე აწყენინა და ვერ გაუსწორდნენ. =(ხევსური) ჰხედავს თავის ჯავრის მჭმეველს ხატის კარზედ („წერილი [სრულად »»]
- მჭნავ-ი
- იგივეა, რაც ცირცელი („პატარა მწყემსის ფიქრები“, სქოლიო). იხ. აგრეთვე: ცირცელი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მჭრელ-ი
- ნათესის მავნე მწერები (კალიები, ხოჭოები...). =(ყანა) მჭრელმა არ გასვრას, ან სეტყვამ გარეგვნოს, გაატიალოს („ყანა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- მხავან-ნ-ი
- ცრურწმენით: ხატის შიკრიკები, წვრილმანი ავადმყოფობის გამავრცელებელი ანგელოზები (წარმოიდგენენ ქალების სახით). =„ხატსა ჰყავს მოსამსახურენი რომლებსაც ხატის დობილები ანუ მხავანნი ჰქვიან“ [სრულად »»]
- მხარ-ი
- ფრთა. =არწივი ვნახე დაჭრილი, ყვავ-ყორეებს ეომებოდა, ეწადა ბეჩავს აღგომა, მაგრამ ვეღარა დგებოდა. ცალა მხარს მიწაზე მიითრევს, გულისპირს სისხლი სცხებოდა („არწივი“ – არწივი). ◊ [სრულად »»]
- მხარგაშლილ-ი
- ფრთებგაშლილი. =ყორანი მხარგაშლილი თავქვე წამოვიდა („პატარა მწყემსის ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- მხარკვერიან-ი
- არწივის ეპითეტია (ზოგ არწივს მხართან თეთრი ნიშანი აქვს). აქ: ცხენი არწივთან არის შედარებული. =გიგის ლურჯაი ბაგას ჰბავ, თვალით ცრემლები მისდისა, ტოტს უცემს მხარკვერიანი, ზურგი დაღარა მიწისა [სრულად »»]
- მხარმოფაფუშაშე, მხარმოფარფაშე
- ფრთამოფარფაშე, დუნედ, უშნოდ მფრინავი. სინონიმი: თვითონ ხომ ამას ფიქრობდა, სულ სხვას ფიქრობღენ ყორნები, ყვავები, ორბნი, ძერანი მხარმოფაშფამე სოეები („დათვი“,–დათვი...); ანტონიმი: (ანდაზა) [სრულად »»]
- მხევ-ი
- ვინც ან რაც ხევს. აქ: ზვირთების მჭრელი. =მესმოდეს დაულეველი ზვირთების ჩქეფა, ზრიალი... წყლის მხევის ორაგულისა ორკაპის ბოლოს შრიალი (უფროც დაბნელდი, ღამეო“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- მხევალ-ი
- ქალი, დედაკაცი. =მხევალთ არა აქვთ ნება მივიდნენ იმ ადგილას, სადაც მაბვერბლი ეწირები“ („ლაშარის ჯვრის დღეობა“ ...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- მხვევან-ი
- რაც ხვივის, რაც ხუილის სმას გამოსცემს. =„გადიქცეს მხვივან ქარადა, იქროლოს ყოველ მხარესა“ („მთათა ერთობა“);; დაგუბებელი გრძნობები ქარს ემსგავსება მხვივანსა („აღარ მწადიან ვიმღერო“) [სრულად »»]
- მხიბლავ-ი
- საქმის უკუღმა წამყვანი, მნავსავი. =(ყორანი) წავა მხიბლავი თავის ყრანტალით, ხავსიან კლდეებს შუა შეუ ლის („დაჩაგრული მესტვირე"). იხ. აგრეთვე: გადამხიბლავი =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- მხოიშნებელ-ი
- შეცოდების მპატიებელი, მფარველი. =„ღირსად აიტანეთ, ბატონო ბედნიერო..., კურთხეულადა, დაკლული ზვარაკი, დადგმული ტაბლა, მეშველი, მწყალობელიმც იქნებით, მხოიშნებელი“ („ფშავლები,“ – ძველს). [სრულად »»]
- მხრიან-ი
- ფრთიანი (ნახმარია ლაშარის-ჯვრის ეპითეტად) =ეხვეწე ლაშარის–ჯვარსა, ჩამოგეშველოს მხრიანი („მგოსანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ნააზრეობით
- აზრით, მოფიქრებით. =ისევ წინ წასვლა ჯობია ნააზრეობით ჩემითა („ქებათა-ქება“, უცნაურია). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ნაარმები
- გაარმებული, გამწარებული. =რას არგებს მკვდართა სამეფოს სიცხოვლე ნაახლებია? (გული) იქ დაისვენებს ამაოდ (ცხოვრების ნაარმებია („გულში მატულობს ვარამი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ნაას-ი
- მეასედი. =რაც მე ვუთხარი ან იმან, არ ძალმიძს, გითხრა ნაასი („ცოლი ანუ...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ნაბარალ-ი
- „ცხვრის მწვავე ინფექციური ავადმყოფობა (გლ.)რომელიც საზამთრო საძოვრებიდან (ბარიდან მთაში არეკილ ცხვარს უჩნდება ხოლმე, - ნაბარევი. =ბეჟანი მხოლოდ ერთს დარდობს: ვაი, თუ ცხვარს „ნაბარალი“ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |