 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 152 / 262 |
- ნაბარდნ-ი
- დაბარდნილი, თოვლდადებული (ფიგურ.) =კუპრით ნაბარდნი დამდგარან ტყენი და მთანი გაღმისა („ბნელეთი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ნაბეჭ-ი-გრძნობით ნაბეჭი
- გულიანად გაკეთებული. =ბარიდან გამოგზავნილი აზრია შემორჩენილი, ერთობის თაობაზედა წერილი გრძნობით ნაბეჭი („მთათა ერთობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ნაბთევ-ნამხრევ-ებ-ი
- ნაბთევები და ნამხრევები (ნაბთევი–ნაფრთევი – ცელის ერთი მოსმით მოთიბული ბალახი; ნამხრევი - მთიბავის მიერ ერთ გავლაზე გატანილი სვე). =მთიბლები შავ წერტილებივით მოძრაობდენ მთის ფერდობზე, [სრულად »»]
- ნაბონარ-ი
- მოფიქრებული, მოსურვებული, განზრახული =„გეხვეწებიანთ თქვენს საყმოშიით, ნაგონარი საქმე კეთილად მოუხდინოთ, არა შეანანოთ“... („ფშაველი და....“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ნაბოტარ-ი
- „ირემს ყვირილობის დროს საშინელი მქისე სუnი მოსდის; სადაც კი გაივლის, ყველგან, ბალახებზე და მცენარეებზე, აბნევს ამ საზარელს სუნსა“ (ვაჟა); ამ სუნს ნაბოტარს ეძახიან. აი ნაბოტარი ირმისა, [სრულად »»]
- ნაბუერ-ი - -
- ბუმბული, მტვერი; ბდღვირი. =„მოიცა, მამალო, თუ შენი ჯავრი არ ამოვიყარო და ჩემებურად, ქორულად ნაბუერი და ბდღვერი არ აგადინო, თუ შენი დეზები აქ, ამ ვერხვის ტოტზე არ ჩამოვკიდო! („ჩვენი [სრულად »»]
- ნაგაბარ-ი (-ნაბაგარი)
- ბალახის (ჩალის თივის.) ნარჩენები, ბურდო; რისამე ნაგლეჯ-ნაფლეთები =ნაგაბრად გაიღებს; ნაგაბარს იქს ის. იხ. აგრეთვე: გაიღებ-ს:ნაცარ-მტვერად გაიღებს, იქ(ამ)-ს:ჯარს იქამს =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ნაგაზ-ი
- - ნაგაზარი, კლანჭით, ბრჭყალით დაჭრილი. =გვეზრდება ქორის ნაგაზი ერთი პატარა მამალი („ქორი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ნაგალ-ი
- =„ღამ-ღამ ჰხედავენ სურათსა ზვავისგან ნაგალს გორაში („სტ.-მასპ.“, XV). იხ. აგრეთვე: გაგლილ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ნაგალა
- პატარა ტანისა, სუსტი, ჩია. =„მახარე, მახარე... დაუჭირე ერთი ნაგალა ციკანი, ტყუპის ცალი: რაკი ძაღლი კარგად შაუნახია, ჩვენც პატივი ვცეთ“ (ძაღლმა ციკანი მოიგო“, III). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ნაგელარ-ი
- მოგლილი, მოთელილი. =თივა მთიბლების ნათიბი ირმების ნაგელარია,: ცოლსა ნუ ეძებ ლამაზსა - ბევრის ყმის ნახელარია“ („პაპას მსოფლიო ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ნაგვალ-ი
- დაგვალული. =ნოყიერად ვქმენ ნაგვალი მიწა, როგორაც წვიმამ მოსულმა ცითა („ბუნების სურათი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ნაგლეჯი-ი:მგლისაგან ნაგლეჯი
- მგლისაგან დაგლეჯილი და ცოცხლად დარჩენილი ქოხები ჩალური იდგა, გვერდებჩამოფლეთილი, მგლისაგან ნაგლეჯს ცხვრებს მოგაგონებდათ („ჩემი მოგზაურობა...“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ნადავლარ-ი
- ნადავლი, ნაალაფევი. =დემური ცოლსა კითხულობს, დიაცი არსად არია. აღარსად მარჯვენა მოჩანს იმისი ნადავლარია („სისხლის ძიება“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ნადირ-ი:ნადირთა პატრონი
- ნადირის მფარველი, რომელსაც ქალის სახით წარმოიდგენენ. =„ჩვენ, თუ გაგიგონია, ჩვენი პატრონი გვყავს, იმას ამ ადგილის დედა და ნადირთა პატრონი ჰქვიან“ („უძლური ვირი“, II). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ნადირობა
- წადირობად, სანადიროდ. =„შენ ნადირობა დაბვალ, მე შეშობა ვარ წამოსული“ („მოკვეთ .4, მოქმ. III, გამოსვ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ნადობ-ი
- =ქალი ეძახის ვაჟს წაწალს და ნაძმობს, ვაჟიც ქალს წაწალს და ნადობს („ფშავლები“, - ძველს). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ნადურდნ-ი
- უშწოდ, უხეიროდ ნაკეთები. =(ძაღლიკამ) ჩამოიკიდა წელზედა რაღაც ნადურდნი ხმალია („ძაღლიკა ხიმიკაური“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ნადუღარ-ი
- მოხარშული =საქორწილოდ სამი ქვაბი ლუდია ნადუღარი („ხევს. ქორწ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი [სრულად »»]
- ნავას-ი
- ნაშიერი; ნაშთი. =„მე სრულ აღარ მებადება, ქალო, ქათმის ნავასი; ხუთი-ექვსნი რანიმ მოვზარდენ და ისეებიც ქორმა გადამიკრიფა“ („საშობაო მოთხრ“ სტუმრები). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |