 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 157 / 262 |
- ნაწვეთ-ი
- წვეთი. =„ციხეზე მივაკრვეინებ მარჯვენას შენის ქმრისასა, ჩამოდიოდეს ნაწვეთი ლიბოს აღნობდეს ქვისასა “ („ფშაველი და...“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- ნაწვნევ-ი
- ვინც იწვნია, ვინც გამოცადა, იგემა (გასაჭირი), წინად ნაწვნევები ჰგრძნობდენ საშიშროების სიახლოვეს („ორაგულის ცხოვრება, III); =ვფრთხილობ, ათასჯერ ნაწვნევი შენის ხრიკის და ქლინძისა („მოგენდო. [სრულად »»]
- ნაწილ-ი
- პური; საკვები ="ღმერთო, ნაწილის გამჩენო! შენ უშველე ამ ოჯახს“ („საშობაო მოთხრ.“ სტუმრები); „ერთი კვირა მაგას ნაწილი არ უნახავ, გამტკნარებულია, აღარც რჩოლის და ყეფის თავიღა აქვ [სრულად »»]
- ნაწილიან-ი
- იღბლიანი, დიდი ძალის მქონე. =წახვალთ, მშვიდობით ვერ ილით, ხატი ჰყავ ნაწილიანი („თიან. ფელეტ.“ –უკაცრავად). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ნაწკეპ-ი
- გამოკვერილი, გაფხავებული: ფაქიზად ნაკეთები. =- თქვენც რომ გენახათ, იტყოდით ნაწკეპებია კვერითა („ქებათა-ქება“, – იუდასავით). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ნაწყენობა
- წყენა. =ღმერთმა გიშველოს სიკვდილო, სიცოცხლე შვენობს შენითა და შენც, სიკვდილო, ფასი გძე სიცოცხლის ნაწყენობითა („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- ნაჭამ-ნუჭამ-ი
- აქა-იქ ნაჭამი, ზოგი შეჭმული, ზოგი დატოვებული. =მთელი ცხოველების კრება მივიდა დათვის დასატირებლად, თავიანთ ბატონისა ნახევარი ლეშიღა დაუხვდათ, ისიც ნაჯიჯგნი, ნაჭამ-ნუჭამი, რამაც მხეცები უფრო [სრულად »»]
- ნაჭაპნ-ი
- გრძელი, მსხვილი ნაწნავი თმისა =ადგა და ხელი ნაჭაპნსა გიშრის თმისასა („ფშავლები“, - ძველს). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ნაჭირმაგარ-ი
- ვინც იშრომა, იღვაწა ღვაწლმოსილი =მოგკალით ჩვენისვე ხელით, მოძმეთთვის ნაჭირმაგარი („ილია ჭავჭავაძის სახსოვრად“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ნაჭირმაგევ-ი
- ნაშრომი, ნაღვაწი, ნაოფლარი, ნაამაგარი. =ჯეჯილო, ნაჭირმაგევო, უფლის წყალობით მოსულო! („ჯეჯილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ნაჭლიკა
- „კრიჭა, ნაველა“ (ა. შან.). =თუ სარეკელა რაკუნობს, ნაჭლიკაში დის ხვავია („მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ნაჭრევ-ი
- ჭრილობა. =„მკლავშიაც ხომ სჭირს ნაჭრევი, ვეღარ მუშაობს წელითა“ („ბახტრიონი“, X), ნაჭრევიანი: ნაჭრევიანი სახე აქვთ, ნაჭრევიანი თავები („ზმანება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ნახად-ი:მრავალ ჭირს ნახადი
- მრავალი ჭირის გადამტანელი, გამობრძმედილი =„ძნელია, ბრიყვო, მის მოკვლა მრავალ ჭირს არი ნახაღი” („სისხლის ძიება“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ნახანის
- როცა, როდესაც. =მოვკვდები, დამიტირებენ, სუდარს ჩამაცმენ ჭრელსაო, ნახანის სუდარს მაცომდენ, დებს დაუჭერენ ხელსაო („ძვ. და ფშავლ. პოეზია“);; ნახანის ავად გახდიან, მკითხავთან წავიდიანო [სრულად »»]
- ნახარშელა
- მოსარშული ცომის ნაწილი, ხინკლის ქერქიდან რომ აჰყვება თითებს. =„რაკი ნახარშელა მასდევს თითსა, მოხარშული იქნება“ („სცენები“ – ფშავლ. ცხოვრ. III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ნახევართხან
- სანახევროდ, ნახევარ დროს. =„მე, როგორც მწყემსი, ნახევართხან შინა არა ვარ“ („ფშაველი და...“ VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ნახელარ-ი
- ხელშენავლები. =„ცოლსა ნუ ეძებ ლამაზსა - ბევრის ყმის ნახელარია“ („პაპას მსოფლიო ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ნახერხალო
- ცერზე წამოსაცმელი, კბილებიანი იარაღი. =ფანდურის მუცელზე ჩალხიას საცერულს, „ნახერხალოს“, გაუდიოდა ჩხაკა-ჩხუკი („თიან. ფელეტ.“ - უკაცრავად). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ნახეჩ-ი
- ნაპობი, გაპობილი ხე. =ცეცხლზე დიდრონი ნახეჩები ეწყო რცხილისა და წიფლის. („შობის წინა-ღამე ტყეში“); ცეცხლი დავანთე ძლიერი, ნახჩები ეწყო ძელაზე („ჩემი ახალი მეკვლე“, V). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- ნახვეწ-ი
- ხვეწით გაკეთებული, გამოხვეწილი. =ხონჩაზე ქერის პურ გვედვა ხელში კაპრიან ჯამიო, ვანხევს გრიგოლის ნახვეწი კაკლის ნუჟრისა არიო („აქა ამბავი...“). ◊ ხის ჭურჭელი (ხონჩა, პინა, ჯამი [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |