 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 16 / 262 |
- არყ-ი
- ((Betula) .) არყის ხე =იზრდება მაღალმთიან ადგილებში. ორგვარია: თეთრ-არყა (თეთრი ქერქი აქვს) და შავ-არყა (შავი ქერქი აქვს). შეიბურება ფოთლითა არყი, ვერხვი და თელები („შემოდგომა“). [სრულად »»]
- არშიყ-
- „შეყვარებული“ (ა. შანიძე.). =(მთვარევ), ბევრი გინახავ მხედარი ნაწვიმი სისხლის წვიმითა,; არშიყთა ხვევნაც მრავალი. რო გაიყარნენ დილითა („მთვარეო...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- არჩოლებ-ს
- შეაბრძოლებს. =ზოგი შორიდან იძახდა: მოვდივარ, ძაღლი არ მარჩოლოო! („ძაღლმა ციკანი მოიგო“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- არჩომ-ი
- ნარჩენი. =სვავი. ცდილობს... მოეწონოს ფრინველთა მეფეს, რადგან იმის ნარჩომით ბევრჯელ გამაძღარა („ბუნების მგოსნები“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- არცისკანა
- მაშა, საკეცე. =თუ მალე აითრება „თარუა", ხო პატიოსანი, თუ არა და გასდგებიან კიდეც „ტყრაშნი“ არცისკანათი, რკინის ცეცხლის საჩხრეკლით, რომელიც იმის ბატონს ქმარს იქვე, გვერდით უძევს [სრულად »»]
- არცროს(ა)
- არც როდისმე. =არცროს უსაქმო არა ვარ, მუდამ ვკოწიწობ, ვჩუჩუნებ („სიმღერა“, — ვუძღვნი...);; ; „ჩვენ მაინც უარს ვერ ვიტყვით, როგორც არ გვითქვამ არცროსა“ („მთათა ერთობა“). [სრულად »»]
- არწივი:მხარკვერიანი არწივი
- ზოგ არწივს ფრთებზე თეთრი ნიშანი აქვს. მას „მხარკვერიანს“ ეძახიან. აქედან „მსარკვერიანი“ კარგი ვაჟკაცის ეპითეტად იხმარება. =„ვის მოგილოცოთ სახელი, ვინა ხართ სახელიანი?“; „პირველი — ობოლ [სრულად »»]
- არჯულებ-ს
- რჯულად, წესად, ადათად დადებს. =„გაურჯულებელს არჯულებ, შენ ეგ არ შაგიხდებისა“ („ალუდა...“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ას
- =ერეკლე ატირდ, ვაჟებო: „აღარავინ არ ჩემიო“ („თიან. ფელეტ.“ — უკაცრავად);; „აღარ არი მთელი სუმბატაივ!“ („წერილი ხევსურეთიდამ“);; „მაგათგან აღარ არი გასაძლისი“ (იქვე);; „სირცხვილი არ, [სრულად »»]
- ასა
- (ხევსურული) არის? (არს→ას + კითხვ. ნაწილაკი -ა). =„სირცხვილი არ ასა ჩვენდ მაგისთანის საქმის ჩადენაი?!“ („სცენები“, I, სცენა ხევსურეთში). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ასაგდებად
- (ნადირის) ბუნაგიდან გამოსატყუებლად. =ბიჭი დათვის ასაგდებად გაგზავნეს („დათვი“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ასაგრილებ-ს
- ჩრდილში თავს აფარებინებს (საქონელს). =ერთი საყდარი ძველის-ძველი აქვე სოფლის განაპირადაც არის. გოგო-ბიჭები შიგ ასაგრილებენ ხბორებს, თხებს („ჩემი მოგზაურობა...“ 1). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ასავ
- =დიდ ბრალი ასავ, დიდ ღმერთის წყენაი („ხევსურები“) იხ. აგრეთვე: ას =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი [სრულად »»]
- ასამაღლებელ-ი
- ლოცვის ბოლო, ხმამაღლა წარმოთქმული. =მღვდელი მოძახილს იძახის და დიაკვანი ბანითა ამშვენებს ასამაღლებელს, თან ჩვენა გვსინჯავს თვალითა („ცოლი ანუ...“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ასაპყარებ-ს
- იპყრობს, ატყვევებს. =მოჰყავთ ტყვეები ლეკ-ოსმალისა, ქართველთა ჯარმა ვინც ასაპყარა („ერეკლეს სიზმარი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ასაცნობ-ი
- გამოსაცნობი, მისახვედრი. =„ეგ ჩვენ ვიცითო,—იმათ სთქვეს,— რა დიდი ასაცნობია!“ („ქებათა-ქება“, — იუდასავით). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ასაწონად
- ბადლად, შესადარებლად, შესატოლებლად. =„სხვა არვინა ჰყავს ჩერქეზეთს ქიჩირთან ასაწონადა“ („სისხლის ძიება“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ასახდომ-ი
- ასასვლელი. =(საბრალოს აქვს) ჭაობი საფლაშუნოდა, კლდეები ასახდომადა („უიღბლო იღბლიანი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ასახელებულ-ი ხატისათვის (ღმერთისათვის)
- შესაწირავად დაპირებული, აღთქმული. =ჩობანს მოეყვანა ხატში მთავარანგელოზისათვის ასახელებული ჭედილა („უძმოს-ძმა“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ასკაისძე
- ხახმატის ჯვარის (ხევსურეთშია, სოფ. სახმატში) სახელია. =მოესროლეს იმათ(კუდიანებმა) „ციცეების“, ძაღლების და სხვა „უსურმაგის“ ნაჭერ-ნაკუწები, მაგრამ გმირთა ბერბაადურმა – გუდანის ჯვარმა [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |