 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 160 / 262 |
- ონარ-ი
- ეშმაკობა, მოხერხება, ოინი, ხრიკი. =„მართლა, ი ქალკუპრ რა იქნა? იმის ონარი იქნება!“ („გიგლია“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ონხ-ი -
- მძორი, ლეში. =დაე, აყროლდეს სოფელი, სრულიად დაღრღნან ჭიათა, ზედ იფარფარონ ონხებზედ სვავთა, უმსგავსო ფრთიანთა („დაე, აყროლდეს სოფელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ორ-ი:ორთა შუა
- საშუალო. =მოურიგდა თვით რაიბული ერთ თუმნად ჯვარის საწერს, როგორც ორთა შუა შეძლების კაცი („ფშაველი და...“, IX). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ორპირ-ი
- ორლესული, ორივე მხარეზე პირის მქონე =ისიც წავიდა მორთული მშვილდ-კაპარჭით და ფარითა, მუზარად თავზე დადგმული, წელზე ორპირის ხმალითა („ჰაოს და ქართლოს“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ორპირად
- ორრიგად ორმწკრივად. =დარბაზის კერასთან ორპირად დამდგარი ხალხი ელოდა (ნეფე-დედოფალს) („ფშაველი და...“ IX). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ორფერი
- ორნაირი =აბორიალებს ვაჟკაცსა გრძნობა და ფიქრი ორფერი. („შემოდგომა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ორფეხა
- კაცი =ეს სხვა ორფეხამ შეიტყო, კაცი გაჯავრდა მშვიდია („პროვინციის ქებათა-ქება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ორქაფა
- კარგი ცხენის ეპითეტია. =ერეკლე ბატონიშვილი ტახტზეით ჩამოსულაო, ორქაფა შაუკაზმებავ, საომრად გამზადულაო („ხევსურები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ოფლ-ი
- შრომა, გარჯა, მუყაითობა. =ეგ დალოცვილი, დიდი ოფლის კაცია („სოფლის სურათები“, I);; ნაოფლარი, გარჯით შეძენილი. „სიმშილაანი, განა არ იცი, რაც ოფლის პატრონაი ბრძანდებიან“ („ტყის კომედია“, [სრულად »»]
- ოღომც
- ოღონდ კი, მარტო, მხოლოდ. =„ოღომც იარაღთ ნუ ამყრი, რა ვქნა, გაგიწევ ყმობასა („გოგოთურ და აფშინა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ოღონდაც
- იტყვიან გაკვირვების დროს: აკი, ხომ. =დავაცქერდი კარგად... ოღონდაც შევნიშნე, რომ ის ხალხი ერთს კურდღელს მოსდევს („კურდღელი საწყალი);; „კარგად დავაკვირდი: ტყის პირს რომ მიაღწია, (ცოტა ხანს [სრულად »»]
- ოჩან-ი
- ჯიუტი, ურჩი (პირუტყვი)- პატრონის ურგები იყო, ერთი ზარმაცი, ოჩანი („ბრძენი ვირი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ოჩოპინტრე
- ცრურწმენით: ნადირთა მფარველი ღვთაება, ნადირთა პატრონი. აქ: რეგვენი, ხეპრე, გაუთლელი. =ხეპრე, ტეტია, ვიღაც ოჩოპინტრე გლეხი წამომდგარა, მთელი თვეობით პირდაუბანელი („ბიუროკრატის ჩივილი“). [სრულად »»]
- ოჩხო-მაჩხო
- აჩხორილი. =„ე მაგისთანა ოჩხო-მაჩხო რაც შემეჯახება, მუდამ გზას ვუქცევ“. („სათაგური“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ოხერ-მოხერ-ი
- ცუდი, ავი ზნისა. =„წამო, მეგობარო, წამო, წავიდეთ, მოვშორდეთ ოხერ-მოხერ ხალხს!“ („დიდებ საჩუქ.“); ◊ ვიგინდარა დღეიღან ოხერ-მოხრები მას ვერ გასთელენ ფეხითა („შენდამი“). [სრულად »»]
- ოჯახისშვილ-ი
- კარგად, შეძლებულად მცხოვრები. =დარეჯან მამითადში, „მუშაში“, ოჯახისშვილებიც დაიპატიჟებდენ ხოლმე, მაგრამ ის იმათთან არ წავიდოდა („დარეჯანი“, II) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ოჯახიშვილებო!
- გარედან სტუმარი ეძახის ხოლმე ასე სახლში მყოფ მასპინძელს. =„სად ვინა ხართ, ოჯახიშვილებო?!“ - მოისმა გარედან რიხიანი ხმა („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- პამპლაუშობ-ს
- ყოყლოჩინობს; პარპაშებს =„მამალი... აქ ჩვენს თვალწინ, ჩვენს ეზოში პამპლაუშობს და ჩვენზედ გაბატონება მოსწადებია“ („ჩვენი მამალი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- პანტა-პუნტა
- ტყის ხილი, პანტა და მისთ =„რაში მეპრიანება რკო და წიფელი, პანტა-პუნტა“ („კოდალა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- პაპა
- მამის ან დედის მამა, ბაბუა. =პაპაის შვილო - მოხუცი მიმართავს ასე ბავშვს.; „დაჰკმიჭე, დაჰკმიჭე, პაპაის შვილო!“ (ვარ.) („პაპასი და...“). ◊ მამაკაცის საკუთარი სახელია ატირდა [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |