 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 162 / 262 |
- პირებჩაჟღლილ-ი
- ფხადამტვრეული, დაბლაგვებული (იარაღი) =კიდობანზე ეკიდა პირებჩაჟღლილი ნაჯახი („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. I, თ. III). იხ. აგრეთვე: -ჩაჟღლილ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- პირთავქვ(ე)
- ქვევითკენ დაღმისაკენ. =მგზავრმა ჩაიდვა საგძალი, პირთავქვე ჩაეფარაო („ბახტრიონი“, III);; პირთავქვ ჩავლილებს ამბობენ ჯავარასა და თიკანსა („ჩანაწერები“). იხ. აგრეთვე: პირაღმა, პირაღმე [სრულად »»]
- პირით-პირობამდე
- კიდით-კიდემდე. =ზედ მოდიოდა მძიმე ცხვრის ფარა, მთელი ის მინდორი პირით-პირობამდე ეჭირა (ვარ.) („ცრუ-ციხელა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- პირითა
- პირისახიდან. =(აღაზამ ზვიადაურს) ააჭრა ნიშნად, სახსოვრად სამი ბალანი პირითა („სტ.-მასპ.“ VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- პირილტოსაკე
- ილტოსაკენ (მდინარეა), ილტოს მიმართულებით. =პირილტოსაკე გადვიდენ გავლეს ტყეები („ივ. კოტორ. ამბავი“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- პირიმზე
- (Phelipaea coccinea) მცენარეა, რომელსაც მუდამ მზისკენ მიქცეული ერთადერთი წითელი ყვავილი აქვს. =პირიმზე მზის მოტრფიალეა („ქუჩი“);; „მხოლოდ მდინარის ხმა ისმის, დაბლა მიქანავს ხველითა და [სრულად »»]
- პირიმზიან-ი
- ლამაზი. =ვერ შეასმინა ვერარა თავის დას პირიმზიანსა („მწყემსის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- პირისპირ
- ერთი ნაპირიდან მეორე ნაპირამდე. =გაითქვა მუცელას სახელი პირისპირ ქვეყნისა (ვარ.) („მუცელა“ II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- პირისქარი
- სულის მკითხავის ნაამბობი. =სულის მკითხავი კი მკვდართა სულებსა ჰყავსთ ტუსაღად დაჭერილი. ამან უნდა გამოიტანოს სულების სურვილი ანუ „პირისქარი“ („ფშავლების ამაოდ მორწმ.“). [სრულად »»]
- პირისქნა
- რაიმე გადაწყვეტილების მიღება, რაზედმე შეთანხმება; საომრად მომზადება. =„(შანშემ) თქვენი პირისქნა გაიგო, ცა გაუწითდღა სნეულსა“ („ბახტრიონი“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- პირისწამალ-ი
- თოფის წამალი, რომელიც ჩახმახზე აქვს დაკრილი. =თოფს უცვლის პირისწამალსა მტერს მოუსვენრად ელოდა („გიგლია“, VI). იხ. აგრეთვე: საპირისწამლე =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- პირიქით
- მთას გადაღმა, მთის მეორე მხარეზე თუ გადაგვასწრეს პირიქით, ჩვენთვის აღარა დღე არი („განგაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- პირიქით-ი
- მთის გადაღმა მხარე. =მოგვივლენ პირიქითითა არწივნი მაღლის მთისანი („სოფ. ხახმატი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- პირიქითელ-ი, პირიქითულ-ი
- მთის გადაღმა მცხოვრები. =მოიდენ პირიქითელნი–-არწივნი მაღლის მთისანი („ცოტა რამ გლეხთა...“);; მთაზე უვნებლად გადმოხდენ პირიქითული მგზავრები („გველისმჭამელი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- პირკომლიან-ი
- კაჟიანი თოფის ეპითეტია. =შავკიდე, ბევრისა თოფი შავკიდე, სიათა პირკომლიანი („ფშავლები“, - ძველს). =პირკომლიან-ი - კაჟიანი თოფის ეპითეტია. შავკიდე, ბევრისა თოფი შავკიდე, სიათა [სრულად »»]
- პირლამაზ-ი
- ლამაზი, კარგი შესახედაობისა, გარეგნობისა. =,„პირლამაზს კი ნუ ეძებთ, ბიჭო, სხვაფრივ იყოს დედაკაცი ლამაზი“ („პაპას მსოფლიო ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- პირმზით-ი
- მზიანი ფერდობი, - მზვარე. =პირმზითები, ანუ მზვარეები მალე შრება („ფშაველი და...“, V);; ისე როგორ მოსცდება შვინდი, რომ ყვითლად აღარ გამოიყუროს გაღმა პირმზითიდამ („წიფლისჩიტა“). [სრულად »»]
- პირმსუბუქ-ი
- „ცოტას მჭამელი“ (ვაჟა). =„ძალიან პირმსუბუქი ხარ, ათს ხინკალს რო შაშჭამ, მეთერთმეტეს ხელით გადაიყოლებ (ლოგინში)“ („ფშავლები“, - შენამც). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- პირმურა
- რასაც მურა პირი (სახე) აქვს, - რუხი. =„მე თუ მომემხრო დათვიცა, მასთან პირმურა მგელია, შენს დამღონებელს ბატონსა დღე დაადგება ცხელია“ (,,ნახევარ-წიწილა“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- პირნათლ-ი
- ლამაზი, კოხტა. =ბულულა გარინდებულა ერთად პირნათლის ძმებითა („მთათ ძილი“). ◊ პირნათელი, შეურცხვენელი. „რად არ მამიხვედ, წიწოლავ, პირნათლი, სახელიანი?!“ („ბახტრიონი“, XVIII). [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |